मुख्यमंत्री कार्यकर्ता

नवीन वर्षाच्या शुभेच्छा

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 01 Jan 2010 07:03:00 +0000

सर्व वाचकांना आमच्या तर्फे नवीन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा...

नवे वर्ष.. नवा हर्ष .. हा हर्ष आणि उत्साह तुमच्या आयुष्यात नेहमी कायम राहो.. सुख .. समाधान .. आणि शांती तुम्हास लाभो हीच आजच्या दिवशी ईश्वर चरणी प्रार्थना ..

अमोल सुरोशे आणि प्रकाश पिंपळे

सावधान... मराठी वणवा पेट घेत आहे !!!

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Wed, 23 Dec 2009 14:31:00 +0000

येणारे वर्ष मराठी चित्रपट सृष्टीसाठी एक नवे कोरे पाऊल ठरणार आहे. येत्या नव वर्ष मध्ये अनेक नव नवीन चित्रपट आपल्या भेटीस येत आहेत, विविध विषय आणि अत्याधुनिक चित्रीकरण/सादरीकरण याने मराठी चित्रपटांचे रूप बदलले गेले आहे. नवीन वर्षा मध्ये खूप चं चित्रपटांची मेजवानी खास मराठी प्रेक्षकांसाठी घेऊन येत आहे, आता गरज आहे ती आम्ही तमाम मराठी जनतेने आता चित्रपट गृहांकडे वळण्याची.

आपण सर्वांनी एक गोष्ट लक्षात घेतली पाहिजे कि संपूर्ण भारत देशाला दिलेल्या चित्रपट सृष्टीची कर्मभूमी आणि या क्षेत्राची पंढरी असलेल्या आपल्या महाराष्ट्र मध्ये मराठी भाषेची आणि मराठी चित्रपटांची चाललेली दुर्दशा खरच खूप दुर्भाग्यपूर्ण आहे. गेल्या काही वर्षात अगदी आंतरराष्ट्रीय पातळीवरही नाव कमावलेले काही मराठी चित्रपट आपल्याच भूमीमध्ये सपशेल अयशस्वी ठरले आहेत, आमच्या प्रेक्षकांनी या सर्व चित्रपटांकडे अक्षरशः पाठ फिरवली.

याच अनुशंघाने "गाभ्रीचा पाऊस" चे निर्माते प्रशांत पेठे यांनी व्ही शांताराम पुरस्कार सोहळ्यामध्ये आपले भावनिक उद्गार काढले, सबंध जगात या चित्रपटाने शाबासकी मिळवली असतांना महाराष्ट्र मध्ये ह्या चित्रपटाला प्रदर्शित करायला सिनेमागृहे देखील मिळाले नाही , शेतकऱ्यांच्या प्रश्नावर असलेला हा सिनेमा महाराष्ट्र सारख्या राज्यात पोहोचू शकला नाही आणि हे बोलतांना त्यांचे डोळे पाण्याने ओलावले होते. करोडो रुपयांचे नुकसान सहन करून देखील काही तरुण दिग्दर्शक काही नवीन कल्पना घेऊन विविध विषयांवर काही चित्रपट बनवत आहेत आणि आम्ही मात्र त्या चित्रपटांच्या सीडी (ते हि डुप्लीकेट ) ची वाट बघतो, पण आपण हे सहज पाने विसरतो कि हा चित्रपट बनवतांना सर्व कलाकारांनी घेतलेली मेहनत त्यावर खर्च होणारा पैसा. आपण ह्या सर्व गोष्टींचा विचार कराल अन्यथा चांगले सिनेमे काढण्याची हिम्मत कोणी करणार नाही. आणि आमच्या महाराष्ट्राची परंपरा हि नेहमी चांगल्याच्या पाठीशी राहण्याची राहिलेली आहे.

आपण सर्व मिळून मराठी सिनेमा आणि चांगल्या कलाकृतींसाठी नेहमी प्रयत्नशील राहिले पाहिजे, मराठी सिनेमा हा आवडतो पण आम्हाला तो कधी आला हेच काळात नाही, तर आपण सर्वांनी या बाबत कायम जागृत राहिले पाहिजे. चांगल्या विषयाचा मराठी सिनेमा सबंध महाराष्ट्रभर पोचलाच पाहिजे .. तेव्हाच आपल्या मराठी सिने सृष्टी ला परत एकदा ते सोन्याचे दिवस येतील ...

मराठी सिनेमा सर्वांपर्यंत पोचवण्यासाठी मुख्यमंत्री ब्लॉग ने आता कंबर कसली आहे, आपण हि या साठी नेहमी प्रयत्नशील राहाल अशी अपेक्षा करतो

येत्या जानेवारी मध्ये काही खास चित्रपट आपल्या भेटीला येत आहेत, त्या साठी काही खास आपल्या सर्वांसाठी ...

दिनांक जानेवारी २०१० ला प्रदर्शित होत आहे ,

दिनांक ८ जानेवारी २०१० ला प्रदर्शित होत आहे

तसेच अजुन एक चित्रपट
दिनांक १ जानेवारी २०१० ला प्रदर्शित होत आहे ,

तसेच जानेवारी मधे येत आहे

तसेच २२ जानेवारीला येत आहे

आपण सर्व हे मराठी चित्रपट चित्रपट गृहा मधेच जाऊन बघावे आणि आपली संस्कृती आपणच वाढवावी.

आपलाच
अमोल सुरोशे ... जय महाराष्ट्र !!!

अबू आझमींच्या पिताश्रींचे गेट वे जवळील एका रस्त्याला नाव

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Mon, 21 Dec 2009 04:52:00 +0000

अबू आझमींच्या पिताश्रींचे गेट वे जवळील एका रस्त्याला नाव :

मराठी माणसां साठी एक अतिशय आनंदाची बातमी! राजीव गांधींचे नाव त्या सी लिंक ला नकोच होते; पण त्याला तावा तावाने विरोध करणारेच आता हे करत आहेत!
अधिक येथे: http://i496.photobucket.com/albums/rr321/janajagruti/abusena.jpg

परत एकदा लावणीचा बहार...... नटरंग

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 18 Dec 2009 17:00:00 +0000

एके काळी आम्हा मराठी जणांना आपल्या ठेक्यावर ज्या लावणीने अक्षरशः नाचवले.. जिच्या तालावर तमाम मराठी माणूस थिरकला .. अशी आमची संस्कृती .. आमची ठसकेबाज लावणी .. परत एकदा आपल्या भेटीला येत आहे, स्वर्गीय व्ही. शांताराम यांच्या तमाशा चित्रपटांची गोडी आजही आमच्या मनामध्ये कायम असतांना आता 'झी टॉकीज' ची प्रस्तुती "नटरंग" च्या रूपाने परत एकदा या तमाच्या आणि लावणीच्या मोहिनीने आपल्या सर्वांना भुरळ घालण्यासाठी सज्ज झाली आहे .. त्या निमित्त्याने काही खास ... आपल्या मराठी प्रिया जाणते साठी ..
आपली संस्कृती .. आपला बाणा !!!! ...

'नटरंग' संगीत परीक्षण .....

चित्रपट : नटरंग
संगीत : अजय - अतुल
गीत : गुरु ठाकूर

'झी टॉकीज' प्रस्तुती ......
------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

******** लावणी .. Back With Bang.... ****************

तमाशा आणि लावणी यावर आधारित चित्रपटांना बरीच दशके उलटली ... याच विषयावर आधारित 'पिंजरा ' हा चित्रपट विशेष गाजला .
त्याच्या यशात मोलाचा वाट म्हणजे त्यातली अप्रतिम गाणी आणि त्याला राम कदम यांनी दिलेले अफलातून संगीत..
सध्याच्या काळात अशा प्रकारचा चित्रपट काढणे म्हणजे एक मोठा धाडस होतं . आणि तेच करून दाखवलं आहे 'झी टॉकीज' ने आगामी चित्रपट
' नटरंग ' मध्ये . आणि त्याला भन्नाट संगीत दिले आहे ' अजय - अतुल ' यांनी.
७० -८० च्या दशकातील वातावरणास साजेसं संगीत देणं हे खरोखरच कठीण काम आहे आणि तेही आजच्या श्रोत्याला समोर ठेऊन ..
त्याला योग्य न्याय संगीतकार ' अजय - अतुल ' , गीतकार - गुरु ठाकूर आणि बेला शेंडे च्या सुमधुर आवाजाने दिला आहे ...

१) 'नटरंग उभा' - सुरुवातीपासून शेवट पर्यंत श्रवणीय झाले आहे.. पुन्हा पुन्हा ऐकावे असे ... काय तो ढोलक .. कसला मस्त कोरस
"रसिक होऊ दे दंग , चढू दे रंग असा खेळला ,
साताजान्माची देवा पुण्याई लागु दे आज पणाला ,
हात जोडितो , आज आम्हाला, दान तुझा दे संग ,
नटरंग उभा , ललकारी नभा , स्वरताल जाहले दंग..."
सुरुवातला वाजणारी हार्मोनियम ची धून तर एक मास्टर पीस ...

२) कटाव १, २ , ३ : 'पिंजरा' ची आठवण करून देणारे कटाव ... 'अजय' च्या स्पेशल आवाजात ...

३) लावणी: वाजले की बारा - ' लावणी नाचताना बाईला खूप उशीर झाला आहे नऊ आणि दहा ची गाडी गेली आता बाराची पण गाडी निघायची वेळ
झाली आहे .. पण पाव्हणं काय जाऊ देत नाही ... त्यासाठी ती विनवणी करते आहे ' अशा झकास ( :) ) सिचुएशन वरची तुफान लावणी ..
बेला शेंडे , कमाल आहे तुझी .. काय गायली आहेस !!

४) खेळ मांडला : चित्रपटातील सर्वोत्कृष्ट गाणे ... शब्दच नाहीत वर्णन करायला .. गाण्याचं शेवटच १ मिनिट वाजणारे संगीत म्हणजे
एक अप्रतिम कलाविष्कार .. शेतात फिरणाऱ्या गोफण चा आवाज इतक्या चपखल पणे त्यात बसवला आहे.. यासाठी अजय अतुल ला सलाम ..

५) गवळण: कशी जाऊ मी मथुरेच्या बाजारी - सुंदर गायली आहे बेला आणि अजय ने .. पण इतर गाण्यांच्या तुलनेत कुठेतरी कमी प्रभावाकारक आहे...
एक वैशिष्ट्य म्हणजे ढोलक वेगळ्या पद्धतीने वाजवला आहे .. त्यासाठी तरी गाणे ऐकावेच ..

६) लावणी: अप्सरा आली - youtube वर आणि अवार्ड शो मध्ये खूप गाजलेली लावणी .. अतिशय वेगळ्या पद्धतीने सादर केली आहे ..
पुन्हा एकदा.. बेला शेंडे रॉक्स ... अजय ने " अप्सरा आली " ज्या स्टाइल ने म्हटले आहे .. एकदम कातील ...
ज्यू. सोनाली कुलकर्णी ने यावर डान्स केलेला टीवी वर पहिला ... बस .. वाट पाहतो आहे चित्रपटाची :)

Rating : * * * * 1/2

- रोहन पाटील
(Be Original Buy Original)

धन्यवाद रोहन .. आणि आपण सर्वांनी देखील हा चित्रपट जरूर बघावा ..

अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)

कुणी मरण देता का... मरण !!!!

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 18 Dec 2009 09:43:00 +0000

जीवन मरणाच्या प्रश्नावर बोलण्या एवढा मी नक्कीच मोठे नाहीये, पण एक प्रश्न मनामध्ये सतत येत होता आणि तो या निमित्त्याने इथे व्यक्त करू इच्छितो.

सध्या "इच्छामरण" किंवा "दयामरण" या विषयांवर प्रसार माध्यमांच्या द्वारे भरपूर चर्चा होतांना दिसते आहे, कारण आहे ते अरुणा शानबाग यामहिलेचे ..

अरुणा शानबाग.. या महिलेची करून कहाणी ऐकून नक्कीच सर्वांचे मन हेलावून जाईल .. आणि माझे हि हेलावले.

अरुणा ह्या मुंबई मधील केइएम हॉस्पिटल मध्ये नर्स म्हणून कामाला होत्या त्या वेळी त्यांच्या वर झालेल्या अति प्रसंगामुळे त्यांना जबर मानसिक आणि शाररीक धक्का बसला .. ज्या धक्क्यातून त्या गेल्या ३६ वर्षे सावरलेल्या नाहीत. गेली ३६ वर्षे त्या कोमा मध्ये आहेत, श्वास चालू आहेत .. पण जीव कधीच निघून गेलाय.. ३६ वर्षे झाले त्यांना या हॉस्पिटल मध्ये सांभाळले जाते, जबरीने त्यांना जेवण खाऊ घालावे लागते, त्यांची हि करून अवस्था बघून त्यांच्या वर एक पुस्तक लिहिणाऱ्या महिला यांनी सुप्रीम कोर्टामध्ये एक दयामारणाची याचिका दाखल केलीये. या निमित्त्याने काही प्रश्न आपल्या समाजासमोर आले आहेत ज्याचे उत्तर शोधणे हे आपल्या सर्वांचे कर्तव्य आहे..

अरुणा वर अति प्रसंग करणार्याला ७ वर्षे शिक्षा होऊन तो सुटला देखील पण जिच्यावर हा अत्याचार झाला ती मात्र गेली ३६ वर्षे ह्या मरणप्राय वेदना सहन करून आपले जीवन जगात आहे, मग मला सांगा.. इथे कुठला न्याय झाला? .. ज्या व्यक्तीने अपराध केला त्या हि पेक्षा हि भयानक शिक्षा जिच्यावर हा अन्याय झाला तिलाच भेटली. आज हि तिच्या पुढील जीवनात काही सुधारणा होण्याची कसलीही शक्यता नाहीये.. आज त्यांचे वय ६२ वर्षे आहे, गेली ३६ वर्षे त्यांचे जीवन कसे असेल ह्याचइ आपण कल्पना न केलेली बरी .. म्हणून त्यांच्या सुखांतासाठी हि केलेली एक याचिका आहे असे मला वाटते. नक्कीच एक स्वाभिमानी आणि स्वावलंबी जीवन जगण्याचा अधिकार हे आपले न्यायालय आपल्याला देते मग त्याच प्रकारचा अंत देण्याचे काम हि आता न्यायालयाला करावे लागेल. मला माहित आहे हा एवढा सरळ प्रश्न नाहीये .. खरच आपण या सर्वांसाठी तयार झालो आहोत का ? आपला समाज एवढा प्रगल्भ झाला आहे का ? कारण आशा प्रकारचे प्रयत्न आधी सुद्धा झाले होते, पण त्या वेळी त्याला झालेला विरोध बघता आता वेळ आली आहे या सर्व विषयावर एक सखोल चर्चा घडवून आणण्याची .. मराठी सिनेमा "सुखांत" च्या निमित्त्याने नुकताच या विषयावर उजेड टाकण्यात आला आहे, त्या चित्रपटास मिळालेला प्रतिसाद देखील हेच दाखवून देते कि आपला मराठी समाज हा नक्कीच ह्या दिशेने आता विचार करण्यास सुरु करेल, पण तमाम धर्माचे, जातीचे आणि भाषेच्या लोकांनी आता या विषयावर आपले मत व्यक्त केलेपाहिजे.
या विषयावर प्रदीर्घ चर्चा घडवून आणली पाहिजे, सर्वोच्च न्यायालयाला आता एक ठोस निर्णय घेण्याची वेळ आली आहे, त्या साठी त्यांना लागणारे ते धारिष्ट्य आपल्या समाजाने आपल्या न्याय प्रणालीला दिले पाहिजे. अशा प्रकारच्या कायद्याचे उपयोग आणि दुरुपयोग या दोन्ही बाजूंबद्दल विधी क्षेत्रातील नामवंतांनी आता समाज जागृती केली पाहिजे.

मरण यातना भोगणाऱ्या काही रुग्णांची वेदना समजून घेण्याची वेळ येऊन ठेपली आहे, त्यांना या वेदनेतून सुटका करण्याचा एकमेव उपाय म्हणजे त्यांचा "सुखांत".

मला माहित नाही कि माझे विचार चूक आहेत कि बरोबर , पण नक्कीच तुम्ही सुद्धा आता या विषयावर विचार करायला सुरु करा, नक्कीच यातून मार्ग सापडण्याची एक आशा मला आहे.

सध्या साठी एवढेच .. आपल्या प्रतिक्रिया .. आणि आपले विचार प्रकट करा.. मला खात्री आहे प्रगल्भतेकडे हे आपल्या समाजाचे एक नवे पाऊल असेल ..

अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)

वाढ दिवस विशेष...........

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Sat, 12 Dec 2009 18:55:00 +0000

आजच्या या १३ डिसेंबर निमित्य काही आठवणींना उजाळा मिळाला, कॉलेज जीवनातील काळ होता अनेक मित्र भेटले. तसा भेटणारा प्रत्येक जन त्याची एक ओळख ठेवून जात असतो पण काही लोकांची ओळख हि त्यांच्यातील वेगळे पणा मुळे कायम मनामध्ये घर करूनजाते , आशाच एका मित्राची ओळख मला कॉलेज मध्ये असतांना झाली, आणि तो मित्र केवळ आठवणीत न राहता अजून हि माझ्या सोबत आहे याचा मला खूप आनंद होतो, तो मित्र म्हणजे आमचे प्रकाशराव...

कॉलेज मध्ये श्याम भाऊंनी पहिल्या वर्षी शिव जन्मोत्सव सुरु केला, तेव्हाचा तो क्षण मला आज हि आठवतो .. भाषण स्पर्धेचे आम्ही आयोजन केलेले आणि आमचे प्रकाशराव त्यांच्या वक्तृत्वाने पूर्ण पणे स्टेज गाजवत होते .. त्यांची ती जिद्द, त्यांची तळमळ बघून प्रथमच स्वतःचेच रूप पहिल्या सारखे झाले... लोक आम्हाला नेहमी विचारतात.. शिव जयंती करून असे काय प्राप्त झाले.. त्यांना एक सांगू इच्छितो.. तो केवळ कार्यक्रम नव्हता तर ती होती एक तळमळ जी पुढे कधी तरी नक्कीच चळवळ म्हणून उभारेल.. विचारांचा असा एक धागा या कार्यक्रमा द्वारे बांधला गेले कि ज्या मध्ये माझ्या सारखे कित्ती तरी आपोआप बांधले गेले .. असाच एक माणूस जोडला गेला होता ज्याची गाठ नंतर अजून घट्ट झाली .. तो माणूस म्हणजे प्रकाश.

विचारांचा एक वारसा घेऊन ते आलेले, तश्याच प्रकारचे वैचारिक संस्कार आमच्या वरही झालेले .. " छत्रपती शिवाजी महाराज कि" म्हणल्यावर आपल्या बेंबीच्या देठापासून "जय" म्हणणारे होते ते प्रकाश राव .. हीच त्यांची आवड पुढे एक त्यांचे फार मोठे शस्त्र झाले.. विचारांचे शस्त्र ... विविध सामाजिक आणि राजकीय विषयांवर त्यांनी केलेले विवेचन खरोखरच खूप विचार करायला लावणारे आहे.

त्यांच्या विचारांचे ते तेज कायम वृद्धिंगत होवो.. त्या विचारांना आचरणाची हि साथ लाभो .. त्यांच्या राजकीय, सामाजिक आणि व्यायाक्तिक विचारांना नेहमी आई भवानी मातेचे आशीर्वाद लाभो एवढीच आजच्या या दिवशी कामना करतो ..

त्यांच्या या वाढ दिवसानिमित्या त्यांच्यातील प्रत्येक चांगल्या गुणांची वाढ होवो.. त्यांचे यश, कीर्ती नेहमी उत्तरोत्तर वाढतच जावो.. अतिशय भरभराटीचे आणि आन्दाचे आयुष्य त्यांना लाभो हीच ईश्वर चरणी प्रार्थना ..

त्यांच्या वाढ दिवसानिमित्य त्यांना आम्हा सर्व मित्रांकडून खूप खूप शुभेच्छा ...

त्यांच्या सोबत घालवलेले काही क्षण इथे छायाचित्रांच्या मदतीने प्रकाशित करतो .. त्यांच्या आमच्या सोबतीचे काही क्षण ..

हि दोस्ती तुटायची नाय ...

वाढदिवसाच्या हार्दिक सुभेच्छा .................

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Sat, 12 Dec 2009 07:29:00 +0000

आज १२ डिसेंबर ,तमाम महाराष्ट्रभर जनाधार लाभलेले दोन बड्या राजकीय नेत्यांचा वाढ दिवस.

महाराष्ट्रातील कानाकोपर्यातील राजकारनाची माहिती असणारा नेता म्हणजे पवार साहेब, वयाच्या ३६ व्या वर्षी महाराष्ट्राचा मुख्यमंत्री पदावर बसलेले सर्वात तरुण व्यक्तिमत्व म्हणजे शरद पवार ... राजकीय आणि सामाजिक क्षेत्रात विविध भूमिका पार पडणारे नेतृत्व .. तळागाळातील कार्यकर्त्यांचा अचूक अभ्यास असणारा नेता.. भारताचे कृषिमंत्री तथता खासदार शरद पवार यांना त्यांच्या वाढ दिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

महाराष्ट्रातील अजून एक जनाधार लाभलेले नेतृत्व म्हणजे गोपीनाथराव मुंढे साहेब, अनेक नेते ज्यांनी स्वतः तयार केले आणि ज्यांच्या जादूच्या कांडीने भल्या भल्याचे राजकारण पालटून गेले असे बीड चे भूमिपुत्र.. आणि धडाडीचे तथा कणखर नेतृत्व असलेल्या गोपीनाथ मुंढे यांचा हि आज वाढ दिवस .. त्यांना हि खूप खूप शुभेच्छा

महाराष्ट्रातील तमाम जनता या दोघां कडून प्रगत महाराष्ट्र साठी खूप अपेक्षा ठेवून आहेत.. त्यांच्या करावी ह्या सर्व अपेक्षा पूर्ण होवोत .. एवढीच आजच्या या दिवशी प्रार्थना ..

आज वर्तमान महाराष्ट्रातील दोन बड्या राजकीय नेत्यांचा वाढदिवस, पण उद्या म्हणजे १३ डिसेंबर,

उद्याच्या आधुनिक महाराष्ट्राचा स्वप्न बघणारे ॥ ज्वलंत आणि आधुनिक विचारांचा नेहमी पुरस्कार करणारे आणि ते विचार सामान्य अति सामान्य लोकांपर्यंत पोचवण्याची इच्छा बाळगणारे आमचे मित्र म्हणजे प्रकाश पिंपळे पाटील ॥ शिवरायांचा वारसा आगदी अभिमानाने सांगणारे ॥ मराठी स्वाभिमान ॥ आणि कणखर मराठी बाणा जपणारे प्रकाश पिंपळे यांचा उद्या १३ डिसेंबर ला वाढ दिवस ॥ या मुख्यमंत्री ब्लॉग चे संस्थापक तथा योगदान कर्ते.. मा. प्रकाशराव पिंपळे पाटील यांचा वाढ दिवस ...

नव्या विचारांची .. नव-नव्या क्षेत्रांचे त्यांना ज्ञान मिळो.. सामान्य लोकांचे प्रश्न समजून उद्याच्या महाराष्ट्र घडवण्या मध्ये त्यांचा महत्वाचा वाटा असो हीच जगदंब चरणी प्रार्थाना ..

आणि उद्या १३ डिसेंबर निमित्य .. त्यांना ही वाढ दिवसाच्या खूप खूप शुभेचछा..

शुभेच्छुक..

अमोल सुरोशे आणि समस्त मित्र मंडळ .. आणि मुख्यमंत्री वाचक परिवार ...

खुशखबर .. अखेर सरकारची नशा उतरली ...

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Sat, 12 Dec 2009 05:45:00 +0000

परवा सरकारच्या व्यसनमुक्तीची गरज आहे आशा आशयाचा लेख लिहिला.. बर्याच प्रसार माध्यमांनी देखील हा मुद्दा उचलून धरला .. आणि शेवटी सरकार नमते झाले.. धान्या पासून दारू बनवण्याचा निर्णय सरकारने अखेर रद्द केला. सर्व दिलेले परवाने स्थगित करण्यात येतील आणि दिलेले अनुदान देखील परत घेतले जाणार आशी माहिती गृहमंत्री आबा पाटील यांनी काल विधिमंडळात दिली. या संदर्भात प्रश्न उचलून धरणाऱ्या त्या सर्व लोक प्रतिनिधींचे जाहीर आभार.. शेवटी लोकशाहीचा विजय झाला.. लोकांच्या इच्छेचा आदर करून शासनांनी हा निर्णय मागे घेण्याचा निर्णय घेतला त्या बद्दल त्यांचे हि अभिनंदन.

या बाबतीत आज वर्तमानपत्रात बातम्या देखील आल्या आहेत

http://www.loksatta.com/index.php?option=com_content&view=article&id=31158:2009-12-11-18-13-16&catid=73:mahatwachya-baatmyaa&Itemid=104

आणि काल आपण दिलेल्या प्रतिक्रियांबद्दल आभार .. समाज घडवण्यासाठी आपला सहभाग नेहमीच अपेक्षित आहे ....

आपलाच ..
अमोल सुरोशे

व्यसनमुक्ती महाराष्ट्र शासनाची

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 11 Dec 2009 09:29:00 +0000

सध्या आमचे महाराष्ट्र शासन दारू पिऊन झिंगणाऱ्या माणसा सारखे रोज काही न काही बरळत आहे, त्यांना सकाळ संध्याकाळ नेहमी "दारू - दारू आणि फ़क़्त दारूच " एवढा दिसत आहे.

कदाचित कसलेही कर्तुत्व नसतांना आमच्या मराठी जनतेने त्यांना पुन्हा एकदा खुर्चीवर बसविले आणि बहुतेक त्याचा त्यांना जोरदार सेलिब्रेशन करायचा आहे, म्हणून सरकार स्थापन झाल्या पासून हे लोक विविध प्रकारच्या दारूच्या गोष्टी करत आहेत.
इन मीन चार दिवसांमध्ये आमच्या आदिवासी मंत्र्यांना मोह पासून दारू बनवण्याचा "मोह" सुटला, या पूर्वी ते वनमंत्री होते बहुतेक तेव्हाच त्यांची नजर तिथे गेली असेल, पुढे लोकांचा कडवा विरोध बघून त्यांनी तात्पुरता का होईना हा मोह आवरता घेतलेला दिसतोय. पण त्यांना हा मोह पुन्हा कधी होईल हे काही सांगता येत नाही. गरीब आदिवासी लोकांच्या असलेल्या पारंपारिक जमिनी हिसकावून गेली साठ वर्षे आम्ही त्यांना आधीच भरपूर न्याय दिला आहे , आता या दारू पायी त्यांचे राहिलेले आयुष्य हि उध्वस्त करू पाहतोय. एवढ्या वर्षात त्यांच्या साठी काही ठोस शैक्षणिक, सामाजिक आर्थिक योजना राबविण्यात यांना अपयश आले आणि हे रोज नव नवीन योजना ज्यांचा फायदा काही ठराविक खादी वाल्यांना आणि ठेकेदारान्ना होणार.आणि हे कम मात्र ह्यांच्या यादी मध्ये सर्वात आगोदर आहे।

हे वादळ थांबते न थांबते तोच आता धान्या पासून दारू बनविण्याचा निर्णय आमच्या शासनाने घेतला आहे.एकीकडे गरीब आणि सामान्य लोकांना रोजचे जीवनावश्यक धान्य आवाक्या बाहेर जात आहे, महागाई ने आपला कळस गाठला आहे, शासन मुर्दाडा सारखे पडून आहे, सामान्य माणूस ओरडून ओरडून थकला आहे, आवश्यक धान्याची काळा बाजरी होतांना दिसत आहे, कृत्रिम महागाई निर्माण करण्यात येत आहे .. आणि आमचे शासन या धान्या पासून दारू बनवण्याचे प्रयत्न करीत आहे, म्हणजे लोकांनी आता धान्य न खाता सरळ दारूच ढोसावी असा सल्ला जणू सरकार देत आहे. खराब अन्न धान्या पासून दारू बनवणार हा जरी दावा असला तरी त्या मागचे दूरचे दुष्परिणाम आपण लक्षात घेतले पाहिजेत आणि या मागचे काळे कारनामे आपणच शोधून काढले पाहिजेत.

"सरकारचे डोके ठिकाणावर आहे कि नाही" हे विचारण्याची वेळ आता आली आहे, लोक कल्याणकारी सरकार स्थापन करून समाजाच्या कल्याणासाठी काही करण्याचे सोडून ह्या सरकारला दिवसा ढवळ्या दारूचे कारखाने सुरु करण्याची दुर्बुद्धी सुचली आहे .. लोकांना खायला अन्न नाही , आज हि आमच्या देशात ४०% लोक आर्ध पोटी झोपतात आणि ह्यांना त्यांचे पोट भरण्या ऐवजी त्यांना दारू पाजण्याचे सुचत आहे. महत्वाची बाब म्हणजे हे दारू बनवण्याचे कारखाने आणि त्यांचे परवाने हे तमाम राजकीय पक्षातील लोकांना वाटले गेले आहेत, माझ्या कडे सर्व नावे आहेत पण एवादाच सांगू इच्छितो कि या मध्ये सर्वच राजकीय पक्षातील बड्या राजकारण्यांचा समावेश आहे, म्हणून कोण्या एकाला दोष देण्यात काही आर्थ नाही .. सांगायचा उद्देश हा कि तमाम राजकीय बळ ह्या दारू बनवण्याच्या मागे आहे.. आता गरज आहे या राजकीय आणि धनशक्ती विरुद्ध आपल्याला उठाव करावा लागणार .. एव्हडे दिवस आपल्याला पिळून खाणारे हे राजकारणी आता आपल्या खाण्यावरच उठले आहेत.. आताच जागे व्हा नाही तर उद्या आपल्या खाण्याचे पण वंदे होतील आणि आज चपाती नाही म्हणून लेकरांना गहू-ज्वारी पासून बनलेली दारू पाजावीलागेल.

हे सर्व कमी होते कि काय परवा आमचे राणे साहेब म्हणाले कि, आमचा शेतकरी दारू पिऊन आत्महत्या करतो, त्यांना माझी विनंती आहे कि त्यांनी मेलेल्या लोकांची आकडेवारी परत एकदा बघावी.. कित्ती लोक दारू पिणारे होते आणि कित्ती नाहीत, त्यांचा दारू बंदी करा हा निर्णय योग्यच होता पण त्याचे खापर आमच्या गरीब शेतकऱ्यांच्या माथी मारायची काही गरज नव्हती, त्यांना विष प्यायला पैसा नाही आणि हे त्यांना दारुडे कसे काय म्हणू शकतात .. एकीकडे दारू मुळे शेतकरी आत्महत्या करतो म्हणायचा आणि दुसरी कडे दारू उद्योगाला चालण्या देण्या साठी सारे सरकार कामाला लागते आहे .. हे न समजण्या इतपत आम्ही काय वेडे आहोत का .. आणि न समजनार्यांनो आता तरी समजून घ्या .. कसला सावळा गोंधळ सुरु आहे इथे ..

हा निर्णय घेतांना शेतकऱ्यांच्या मालाला चांगला भाव येईल हे एक कारण दिले जात आहे, मला खरच त्यांच्या बौद्धिक दिवाळखोरीची कीव येते, इथे आमचा शेतकरी गेली कित्येक वर्षे रोज मारत आहे, त्यांच्या सध्या सुध्या गरजा हे लोक पुर्या करू शकले नाहीत, पाणी नाही , वीज नाही, खात नाही, बी बियाणे नाही आणि हे काहीच नसतांना उगवलेल्या थोड्या थोडक्या अन्न धान्या पासून यांना दारू बनवायची आहे, म्हणजे आज वर आम्हाला खाऊ घालणारा उपाशी होताच आता आम्हा सर्वांना पण उपाशी मारण्याचे ह्यांचे कारस्थान दिसत आहे. या मागे कुठल्याही प्रकारचे शेतकर्याचे कल्याण नसून इथे काही राजकीय लोकांची घरे भरण्यासाठी हा दारू चा धंदा शासनमान्य करण्याचा हा डाव आहे.

हा डाव वेळीच हाणून पडला पाहिजे .. दारू ची नाश काना खाली वाजवल्या शिवाय उतरत नाही, या सरकारची नशा उतरवायची असेल तर त्यांना लवकर शुद्धी वर आणणे हे आपले कर्तव्य आहे .

ह्या विरोधात आपण आपल्या परीने होईल तिथे होईल तसा विरोध प्रकट करूया, पुढे ह्याच्या विरोधात एक लढा हि उभा राहील त्या लढ्या मध्ये देखील सामील होऊया .. चांगल्या समाजाची निर्मिती मध्ये आपला प्रत्येकाचा सहभाग हा असलाच पाहिजे ..

जय हिंद .. जय महाराष्ट्र

अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)

राष्ट्रभाषा यानेकी हिंदुस्थानी बोलीत कसम खाण्याचा आपल्या देशात रिवाज आहे. त्यात मरहट्टय़ांची बोली.....

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Thu, 10 Dec 2009 14:57:00 +0000

साहेब
राष्ट्रभाषा यानेकी हिंदुस्थानी बोलीत कसम खाण्याचा आपल्या देशात रिवाज आहे. त्यात मरहट्टय़ांची बोली याने की मराठी ही एक भंकस बोली आहे. आजतलक ती बोली शिकून घेण्याची काही वजह नव्हती. काय गरज पडते? लेकिन चुनून आल्यानंतर ती बोली मी शिकून घेईन असे तुम्ही जाहीर केले होते.

जनाबेआलम अबु असीम आजमी यांस कृतानेक कुर्निसात.
दोन ब दोन हप्त्यांपूर्वी आपल्याशी महाराष्ट्राच्या भर विधानसभेत काही मराठी नतद्रष्टांनी बदसलुकी केली, त्याबद्दल मुआफी मागण्यासाठी हे खत आपल्याला दरोबस्त रवाना करीत आहोत. महाराष्ट्र नवनिर्माण सेना नावाच्या मरगट्टय़ा काफरांच्या एका पक्षाने आपल्याशी असे वागायला नको होते. नको होते! नको होते!!
हा वाकई जुलुम झाला. भर सभागृहात ‘फाऽऽड’ असा आवाज घुमला आणि महाराष्ट्राचा नक्शा आपल्या गाल-ए-आजमवर उमटला, असे अखबारवाले आणि खबरवाले यांनी जाहीर करून टाकले. राष्ट्रभाषेचा मुखभंग

झाल्याची आवई आपल्या समाजवादी पार्टीचे मुल्लायम सिंग यांनी उठवली. हे सरासर झूठ आहे. आम्ही खुदबखुद दोनशे तीस वेळा तोच नजारा वेगवेगळ्या च्यानलांवर पाहिला. वेगवेगळ्या कोनातून पाहिला. कधी खडे होऊन पाहिला. कधी कूदकर पाहिला. कधी गडबडा लोळत पाहिला. कधी खटियावर लेटून पाहिला. कधी पेट धरधरुन पाहिला. कधी कधी तर आंखे मिटूनदेखील पाहिला. पण या सगळय़ा नजाऱ्यांमध्ये आम्हाला ‘फाऽऽड’ असा आवाज काही ऐकू आला नाही. आमचे कान कमालीचे तेजतर्रार आणि गध्यासारखे लंबेदेखील आहेत. कुठे खाटखुट झाले तरी बराबर ऐकू येते. तरीही आम्ही तो आवाज सुनण्यात कमी पडलो, हे मात्र खरे आहे. शायद असेही घडले असेल, की कुणी तुमच्या कानफटात मारलीच नसेल, आणि नुसतीच आवई उठवली असेल!.. खुदा खर करे आजमीसाहब, आपके कान और कान के नीचे का मैदान हमेशा सलामत रहे! पण इथेच आपल्याला होशियार राहण्याची गरज आहे. ही मराठी माणसे न केलेल्या कामगिरीचे श्रेय उपटण्यात माहीर आहेत, हे आपण ध्यानात ठेवावे. न मारलेल्या कानफटीच्या जोरावर ही मंडळी सॉलीड टीआरपी मिळवतात, आजमीसाहेब.
सारा प्रसंग आमच्या नजर-ए-नाचीजसमोर तरळतो आहे.. आपण आपली तश्रीफ उचललीत आणि आस्ते कदम निघालात, जसा जंगलात शेर आपल्या गुहेकडे जातो. जसा आलमगीर आपल्या तख्ताकडे जातो. जसा र्टेबाज मुर्गा आपल्या आवडत्या मुर्गीच्या खुराडय़ाकडे तुरा वळवतो.. इर्दगिर्द बाकडय़ांवर बसलेल्या नामुरादांचे नाकुर्निसात स्वीकारल्यासारखे करत तुमची सफेदपोश मूरत जणू ‘सिटीवॉक’ करीत जात होती. तो नजारा पाहून आमच्यासारख्या हितचिंतकांची, सच सच सांगतो, नींद उड गई!
आजमीसाहब, या काफरांच्या मुंबईत राहून, त्यांच्या नाकावर टिच्चून टगेगिरी करणे, सगळ्यांनाच जमते असे नाही. आपण तर इथे येऊन थेट शिवसेनेच्या वाघावरच असे काही डरकाळलात, की बस. मरहट्टय़ांच्या मुलखात येऊन बेदर्कार सियासती मामल्यात त्यांचा सफाया करणे, बाकायदा पोलिटिकल पार्टी चालवणे, ही सीधीसाधी चीज नाही...........अपूर्ण..... पूर्ण इथे वाचा : http://www.loksatta.com/lokprabha/20091127/fulya.htm

सौजन्य: www.loksatta.com

"झेंडा" Music Review.. Nice songs .

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Thu, 03 Dec 2009 11:32:00 +0000

!!!!!!!!!!!!!!!!!!! अवधूतचा झेंडा उंच फडकू दे !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

अवधूत गुप्ते ची निर्मिती , दिग्दर्शन आणि संगीत असल्यामुळे या चित्रपटाबद्दल लोकांना फारच अपेक्षा आहेत ...
आणि त्या आशा अवधूतने भन्नाट संगीत देऊन कायम ठेवल्या आहेत ...
गाणी ऐकल्यावर त्याच्याच शब्दात म्हणावसं वाटते .. ' मित्रा , तोडलंस रे ...'

- कोणता झेंडा घेऊ हाती - ज्ञानेश्वर मेश्राम सारख्या दमदार आवाजातले झकास गाणे ...
Rock संगीतात मधेच वाजणारे मृदुंग हा एक वेगळच प्रयोग अवधूत ने यशस्वी केला आहे... पुन्हा पुन्हा ऐकावेसे ... रोमांचक ..

- सावधान - यासारखे मराठी Hard Rock क्वचितच ऐकायला मिळते ... 'सावधान .. वणवा पेट घेतो आहे ' खरोखरच आग लावणारे गाणे आहे ...

- सांग ना रे मना - 'Not only Rock.. ' यापूर्वी अवधूतने romantic गाणीही छान केली आहेत .. हे ही एक असेच सुंदर गाणे स्वप्नील बांदोडकर आणि निहिरा जोशी च्या आवाजात..

- जल जले - नेहमीप्रमाणे एक तरी हिंदी गाणे अवधूत च्या अल्बम मध्ये असतेच .. यातही आहेत.. Guitar आणि Drums भन्नाट .... तितकेच जबरदस्त त्याने गायले आहे .

- आसूओ कि खवाइशे - आणखी एक हिंदी गाणे .. माहित नाही इतक्या हिंदी गाण्याची गरज आहे कि नाही चित्रपटात .. पाहिल्यावरच कळेल.
ते काहीही असो गाणे एकदम 'कडक' आहे ... अप्रतिम कोरस ..

- पत्रास कारण कि बोलायची हिम्मत नाही - खरच मलाही बोलावसं वाटत नाही. फारशी वाद्ये न वापरताही प्रभावकारी वाटते.. शेतकऱ्याच्या आत्महत्येवर आधारित ....

- पाटील आला - एक ठीक ठाक लावणी ... आवडण्यासाठी कदाचित जरा जास्त वेळेस ऐकावी लागेल

- नाखवा रे (Bonus Track) - एक OK OK कोळीगीत ...

गीतकार गुरु ठाकूर , अरविंद जगताप , अवधूत यांनी लिहिलेल्या गाण्यान्माधील शब्द न शब्द प्रभावादार आहेत.. ताजेतवाने आहेत..
मित्रा अवधूत .. मराठी संगीतात असाच वादळ निर्माण करत राहा ...

जिंकलस रे लेका ......
चाबूक ...................

Rating : * * * 1/2

- रोहन पाटील
(Be Original Buy Original)

मराठी पाउल पडते पुढे ...

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Thu, 03 Dec 2009 10:37:00 +0000

मधल्या काळात मराठी सिनेमाला आलेली मरगळ झटकून मराठी सिनेमा आता आपली कात टाकू लागलाय, अनेक उच्च कोटीच्या कलाकृती या मराठी चित्रपट श्रुष्टी मध्ये दाखल होत आहेत.
तोच तो पण म्हणून आपली नाक मुरडणारा आमचा मराठी प्रेक्षक आता पुन्हा सिनेमा गृहांकडे वळेल अशी अपेक्षा नक्कीच करता येईल.
गेली कित्येक वर्षे या मराठी सिनेमाने आमच्या या मराठी जनतेला आगदी हसवले, रडवले. त्या त्या काळाच्या आपल्या महाराष्ट्रीयन संस्कृतीचा प्रभाव त्या काळातील चित्रपटांमध्ये दिसून येतो.

अगदी भक्तीपर चित्रपटांपासून ते तमाशा चित्रपट, तसेच राजकीय सामाजिक विषयावर भाष्य करणारे अनेक चित्रपटांनी आम्हाला अगदी खिळवून ठेवले.

आज पिढी बदलली .. तसेच काही स्वागतार्ह बदल आमच्या मराठी सिनेमा मध्ये हि झाले .. मराठी चित्रपट दुसर्यांदा ऑस्कर वारी ला निघाला .. अनेक अंतर राष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवामध्ये मराठी चित्रपट आपले वेगळे स्थान टिकवून आहे, मराठी चित्रपटाचा दर्जा हा आता नक्कीच अंतर-राष्ट्रीय झाला आहे ह्या मध्ये कुठलेही दुमत नाही.

सध्याच्या काही काळात प्रदर्शित झालेले काही चित्रपट ज्यांनी आपले वेगळे पण सिद्ध केले आहे.

वळू, टिंग्या , गाभ्रीचा पाऊस , मी शिवाजी राजे भोसले बोलतोय, चेकमेट, गोष्ट छोटी डोंगरा एव्हढी, जोगवा , गंध , गैर, कैनवास, सुखांत, हरीश चंद्राची.. वैगेरे अगदी आत्ताचे हे चित्रपटांवरून आपल्या लक्षात येईल कि मराठी सिनेमा खूप बदललाय. येणारे काही चित्रपट झेंडा, नटरंग, आणि अनेक नवीन नवीन विषयांना हात घालणारे आणेल चित्रपट येऊ घातले आहेत.

वरील पैकी प्रत्येक चित्रपट हा आपले वेगळे पण टिकवून आहे.

गरज आहे या चित्रपटांची माहिती सर्वांना होण्याची कारण आपली नेहमी एकाच ओरड असते, मराठी सिनेमा आलेला काळातच नाही ॥ तरी आपण सर्व मराठी मनाच्या लोकांनी जेव्हा जेंव्हा आपल्याला या मराठी सिनेमांबद्दल समजेल ते आपण इतर हि सर्वांना कळवावे .. मराठी सिनेमा एक नवा श्वास घेतोय .. त्याला गरज आहे आपल्या प्रतिसादाची ..

अमोल ....

स्मरण एका क्रांतीसुर्याचे

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Sat, 28 Nov 2009 14:10:00 +0000

आज २८ नोव्हेंबर, भारताचे शैक्षणिक क्रांतिसूर्य, स्त्री शिक्षणाचे पुरस्कर्ते महात्मा ज्योतिबा फुले यांची ११९ वी पुण्यतिथी.

खऱ्या खुऱ्या स्वतंत्र भारताचे स्वप्न ज्यांनी बघितले , भारतीय समाज रचनेचा कायापालट करणारा एक महान क्रांतिसूर्य, भारतीय स्त्रियांसाठी साक्षात स्वातंत्र्य मूर्ती ...
सामान्य माणसांसाठी .. दुर्लक्षित समाजासाठी लढणारे एक असामान्य व्यक्तिमत्व. केवळ आपल्या कर्माने ज्यांनी महात्मा हि पदवी मिळवली असे महात्मा ज्योतिबा फुले.

याच महात्म्याने रायगडावर शिवरायांच्या समाधीचा शोध लावला, त्या समाधीची रीतसर पूजा करून शिव जयंतीची सुरुवात केली. हिंदवी स्वराज्य निर्माते छत्रपती शिवाजी महाराज यांना "कुळवाडी भूषण" म्हणून संबोधिले . त्यांनी "शेतकऱ्यांचा आसूड " या पुस्तकातून आमच्या बळीराजाचा आवाज उठवला. समाजातील अनिष्ठ रूढी परंपरा यांच्या विरुद्ध त्यांनी उभारलेला लढा हा खरोखरच जगासाठी एक प्रेरणा आहे. शिक्षणाची गंगा सामान्य अति-सामन्यांच्या पर्यंत पोचवणारा हा भगीरथ .. ज्याने केवळ आणि केवळ सत्याची कास धरून आपल्या या महाराष्ट्राचा वैचारिक, सामाजिक कायापालट केला.

सामाजिक समतेचा संदेश देणारे आणि शिक्षणाचा उपयोग करून सर्वांना खर खुरा स्वतंत्र मिळवून देणारा हा महात्मा.

ज्यांचा वैचारिक वारसा घेउन अगदी कणखर पणे आपली वाटचाल करणार्या महाराष्ट्राचा त्यांच्या त्या अफाट कर्तुत्वास कोटी कोटी प्रणाम......

जय हिंद .. जय महाराष्ट्र ....

अमोल सुरोशे

विचार .. विचार .. आणि फ़क़्त विचार !!!!!

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 27 Nov 2009 07:35:00 +0000

लोकमत च्या मैत्र या पुरवणी मध्ये सदर लेख आलेला .. खरच मनाला भिडला .. ज्या विचारांच्या युद्धातून मी - तुम्ही जातो .. त्याचे उत्तर खूप सध्या आणि सोप्या भाषेत इथे नमूद केले आहे, मला खूप आवडला म्हणून आपणा सर्वांसाठी हा सदर लेख इथे टाकत आहे.
लोकमत आणि मैत्र परिवाराचे आभार ज्यांनी एवढ्या छान शब्दामध्ये विचारांचा चालू असलेला गोंधळ कमी करण्याचे काम केले.

नुसता विचार करत राहिलात, तर तुमच्या प्रश्नांना कुणी रेडीमेड उत्तर देणार नाही. जे मनापासून वाटत , ते करून पाहणे .. ज्या मार्गावर जावस वाटत; त्यावरून चार पावलं चालून पाहन - एवढा तरी जमवा .. कदाचित वाट सापडेल.

जीवन जगतांना खूप काही करण्याची इच्छा तर असते मात्र आपला नेमका काय होत .. आणि आपण नेमका काय करायला हव, हे इथे खूप छान पद्धतीने मांडले आहे ..

काय होत?

१. व्यक्तिगत आयुष्यात काय किंवा सामाजिक जीवनात काय निर्णय घेणे कधीच सोपा नसते. पण नुसत्या विचारांचे पोकळ इमले बांधून तरी काय कामाचे.
२. सतत खूप विचार करत राहिलो कि आपल्या डोक्यात सारे विषय जिवंत आहेत असा वाटत, पण प्रत्यक्षात त्या विषयानुरूप कामाची काहीच अंमलबजावणी काहीच होत नाही. अनेकदा अति विचार केल्याने त्या विचारांची धार कमी होते आणि मग रस्त्यात अपघात झाला तर काय या भीतीने चालण्याची सुद्धा भीती वाटते.
हेच सामाजिक प्रश्नांच्या संदर्भातही होते.
३. आपल्या अवती-भोवती अनेक प्रश्न आहेत. इतके आक्राळ -विक्राळ प्रश्न कि त्यांच्या पुढे आपण कसे टिकणार आणि काय करणार असा हताश प्रश्न पडतो. हतबल वाटत. आकाशच फाटलंय कुठून शिवायला सुरुवात करणार असा प्रश्न पडतो. आपण एकटेच काय करू शकणार असा हि वाटत.
४. काही जणांना नेमक माहीतच नसता आपल्या अवती भोवतीचा जग. मग बसल्या जागी सिस्टीम ला शिव्या घातल्या जातात, पण सिस्टीम काही करीतच नाही .. रद्दड सिस्टम बदलायला पअहिजे असा दिन्धोरा पिटला जातो पण त्या सिस्टम शी कधी दोन हात केलेच जात नाही. नुसत्या पोकळ वाचाळ चर्चा.
त्या चर्चेतून वाढतो गोंधळ ..
५ कुणीतरी आपल्या प्रश्नांची उत्तर द्यावी असा वाटत; पण आशी तयार उत्तरे मिळत नाहीत. दुसर्याने स्वतः साठी शोधलेली उत्तरे आपल्याला लागू पडत नाहीत,आणि उरतात फ़क़्त डोक्यात थैमान घालणारे विचार आणि हताश चिडचिड.

काय करता येईल ?

१. विचारांची लड लावणं बंद करा आणि थेट वस्तुस्थितीला भिडा
२, आपला मार्ग शोधण्याचा एकाच सोपा मार्ग म्हणजे जे करावा वाटते ते करून पहा ...
३. एकदा ते करून पहिला कि आपल्याला कळत कि या कामातल्या नेमक्या अडचणी काय आहेत? ते काम करायला आपल्याला आवडतंय कि नाही ?
४. त्यातल्या अडचणी काय नेमके प्रश्न काय?
५. त्या अडचणी सोडवून प्रश्नांची तड लावण आपल्याला जमणार आहे का?
६. जो पर्यंत प्रत्यक्ष एखादा काम करून पाहत नाहीत तो पर्यंत त्या कामातली गम्मत आणी त्या कामातला त्रास दोन्ही आपल्याला कळत नाही .
७. आपल्या जीवनाचा ध्येय शोधायचा असल्यास त्या वाटेवरून एकदा थोडा तरी चालून पाहायला हवा. अनेकदा आपल्याला स्वतःच्याच क्षमतांचा अंदाज नसतो ; त्या मुळे क्षमतांचा कस लाऊन पाहन यासाठीही प्रत्यक्ष कृतीला पर्याय नाही.
८. समाजातील प्रश्नांविषयी अशीच पोकळ कळकळ वाटण्यात काही हाशील नाही, तुम्हाला जो प्रश्न सतावतो, त्या प्रश्नाला जाऊन भिडा, त्यातला खाचाखोचा शोधून पहा, माणसांना भेट, त्यांचा जगन अनुभवून नाही तर त्यांच्या सारख जगुन बघा, तर कदाचित खर जग आपल्याला स्वच्छ नजरेने दिसू लागेल.
९। मग हा प्रश्नच उरणार नाही कि मी देशासाठी, समाजासाठी, आपल्या माणसांसाठी काय करू? तुमचा उत्तर तुम्हालाच सापडेल, दुसर्या कोणालाहीविचारायची गरज पडणार नाही, तुम्हालाच तुमचा मार्ग सापडेल आणि तुमच्या जगण्याच आनंददायी समाधानही

साभार : मैत्र परिवार

अमोल सुरोशे

पाकिस्तानी मुशर्फला ला एका भारतीयाने दिलेले हे चोख उत्तर (उत्तर कसले... नागवाच करून फटके लावले की! )

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Wed, 25 Nov 2009 13:26:00 +0000

उद्या मुंबईवर झालेल्या हल्ल्याला एक वर्ष होतेय. विविधतेने नटलेला हा भारत देश अनेक जाती, धर्म आणि संस्कृतींना एकत्र बांधून आहे. बरेच प्रयत्न झाले आमच्या शांततेला मिटवण्याचे, प्रगतीला वेसन घालण्याचे. पण आम्ही कायम आहोत! आणि असूत!
आमच्यात फुट पाडण्याचा प्रयत्न करणारांना अशीच उत्तरे मिळतील. एक खूप छान चित्रफित आहे नक्की बघा.
पाकिस्तानी मुशर्फला ला एका भारतीयाने दिलेले हे चोख उत्तर (उत्तर कसले... नागवाच करून फटके लावले की! )

साभार : मनमौजी

जरा याद करो कुर्बानी .....

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Wed, 25 Nov 2009 07:29:00 +0000

पुन्हा एकदा 26-11 च्या निमित्त्याने त्या काळरात्रीची दृश्ये डोळ्यासमोर आली, पुन्हा एकदा त्या काळीज चिरून जाणार्या कटू आठवणी ताज्या झाल्या।
26 नोव्हेंबर 2008 च्या त्या काळरात्री दहा पाकड्या अतिरेक्यांनी असा एक धुमाकूळ घातला ज्याचे नाट्य पुढचे ६० तास सबंध जग आपल्या उघड्या डोळ्यांनी बघत राहिले।
फ़क़्त १० अतिरेकी आमच्या मायभूमी मध्ये येऊन काय गोंधळ घालू शकतात, हे त्या राक्षसी प्रवृत्तीच्या अतिरेक्यांनी दाखवून दिले. कित्येक निरपराध लोकांचे रक्त सांडून त्यांनी आमच्या छाताडावर पुढचे ६० तास एकच थैमान घातले. ज्या आतंकवादाला एका विशिष्ठ धर्माचे नाव देण्यात आले होते त्या आतंकवाद्यांनी आपल्या गोळ्या झाडतांना समोरच्या कोणालाही त्याचा धर्म विचारला नव्हता, त्यांचे फ़क़्त एकच ध्येय होते ते म्हणजे आम्हा भारतीयांच्या मनामध्ये एक दहशत पसरविणे, हा अतिरेकी हल्ला म्हणजे नेहमी प्रमाणे केलेला एखाद दुसरा हल्ला नव्हता, या हल्ल्याच्या निम्मित्याने त्यांनी आमच्या समोर काही प्रश्न उभे केले आहेत. आमच्या अस्तित्वाचाच प्रश्नं त्यांनी निर्माण केला आहे, मग या सर्व प्रश्नांची उत्तरे कोण शोधणार.. एक भारतीय म्हणून आपले हे कर्तव्य नव्हे काय.

एक भारतीय म्हणून मी त्या पाकड्या अतिरेक्यांना सांगू इच्छितो, आम्ही कोणासही घाबरणार नाही, नव्हे तशी हिम्मत देखील कोणी करू नये. आज हि आमच्या डोळ्यासमोर आमचे निधड्या छातीने लढलेले आमचे करकरे, कामते, साळसकर, तुकाराम ओंम्बळें आणि मेजर उन्नीकृष्णन सारखे सर्व जवान एक प्रेरणा म्हणून उभे आहेत. ज्यांनी आपला देह आमच्या संरक्षणासाठी टेकवला त्यांचे शौर्य आज हि आमच्या डोळ्यासमोर आहे. जे आपल्या शेवटच्या श्वास पर्यंत केवळ लढले त्यांच्या बलिदानाची शपथ घेऊन सांगतो कि आम्ही या दहशतवाद समोर कधी हि आमचे गुढगे टेकवणार नाहीत. या मातृभूमीवर चालून येणाऱ्या त्या प्रत्येकास मग तो कुठल्याही धर्माचा का असेना त्याला सर्व प्रथम आमच्या या हिम्मतीशी लढाई द्यावी लागणार.

आजच्या या दिवशी मी त्या लढलेल्या प्रत्येक जवानास हजारो वेळा सलाम करतो .. सलाम त्यांच्या राष्ट्रप्रेमाला.. सलाम त्यांच्या शौर्याला ....

पण आज देखील आम्ही फ़क़्त त्यांच्या आठवणीच काढणार का? ज्या प्रमाणे स्वातंत्र्य दिन आणि प्रजासत्ताक दिन हे केवळ शासकीय उपक्रम होत चालले आहेत त्या प्रमाणे आमचे शासनकर्ते २६-११ च्या घटनेला देखील केवळ शासकीय कार्यक्रम म्हणूनच साजरा करणार आहेत का? आम्ही या सर्व गोष्टी मधून काही शिकणार नाहीत का ?
मी असा नाही म्हणत आहे कि शासनाने काहीच केले नाही, त्यांनी उचललेल्या त्या प्रत्येक सकारात्मक पावला बद्दल त्यांचे हार्दिक अभिनंदन आणि आभार.
पण दुख होते जेव्हा हे ऐकण्यात येते कि हल्ल्यात बळी पडलेल्या काही सामान्य सैनिकांच्या घरी अजून हि शासकीय मदत पोचली नाही , शासनच्या मदतीसाठी त्यांच्या कुटुंबियांना सरकारी कार्यालयात खेटे मारावे लागत आहेत, हल्ल्यानंतर आश्वासनांचा पाऊस पडणारे आज त्यांच्या घरच्यांचे दोन अश्रू पुसतांनाही कधी दिसत नाहीत. शासन आपली जबाबदारी टाळत असेल तर त्याची त्यांना जाणीव करून देणे हे आपले कर्तव्य आहे, आमच्यातील प्रत्येकानं त्यांच्या कुटुंबाचा आधार बनून हि जबाबदारी घेतली पाहिजे. ज्यांनी आपले कुटुंब पणाला लावले त्यांची त्या कुटुंबाचा आम्ही हि एक घटक आहोत हि जाणीव त्यांच्या कुटुंबियाना झाली पाहिजे.
दुख वाटते ते याचे कि या घटनेला एक वर्ष उलटले तरी हि त्या शहिदांच्या नावाने एक हि स्मारक या महाराष्ट्र मध्ये उभे राहू नये याचे. ज्यांनी आपले रक्त या महाराष्ट्राच्या मातीमध्ये सांडले त्यांना आम्ही अशी घोर उपेक्षा देणार का?
केवळ शासन आणि प्रशासनाला शिव्या घालून काही होणार आहे का, १०० कोटींच्या या देशामध्ये खरोखरच आमचे सुरक्षा रक्षक प्रत्येकाच्या जीवाची हमी देऊ शकणार आहेत का?

नाही .. नाही मित्रांनो या सर्व प्रश्नांची उत्तरे शोधण्याची आपली जबाबदारी आहे.. केवळ आठवणी मध्ये रंगून जाण्या पेक्षा हे सर्व प्रश्न आपण स्वतः शी केला पाहिजे ..

खर तर या १०० कोटी जनतेने स्वतः च एकत्र येऊन एकमेकांचे पर्यायाने राष्ट्राचे संरक्षण केले पाहिजे, तेव्हाच या देशावर आक्रमण करणार्यांचा खरा खुरा पराभव होईल.
आपल्या देशाच्या संरक्षणार्थ आपणच डोळ्यात तेल घालून खडे टाकले पाहिजे, आपस मधील वाद विसरून एक राष्ट्र- भारत राष्ट्र सुरक्षित ठेवले पाहिजे.

बाकी आमचा इतिहासच सर्वांना सांगून जातो कि या देशावर वाकडी नजर टाकणार्याला याच माती मध्ये गाडल्याशिवाय हि मायभूमी कधी शांत झाली नाही .. दोन ओळी मनामध्ये आल्या .. त्या इथेसांगतो, लक्षात ठेवा हरामखोर पाकड्यानो ...

"इतिहास आमचा शौर्याची खान
फ़क़्त वीर जन्मती हे तू जान
असतील हजारो कसाब जरी
पुरून उरेल
भारत मातेचा एकच जवान .. एकच जवान."

या २६-११ च्या निमित्त्याने शपथ घेऊया ...
आम्ही कुठल्याही अंतर-बाह्य दहशतवादाला बळी पडणार नाहीत.
या दहशतवादच बिमोड करण्यासाठी आमच्यातील प्रत्येक जन आपल्या शेवटच्या श्वासापर्यंत लढणार .. आम्ही कधी हि हतबल होणार नाहीत.
या लढाई मध्ये लढणाऱ्या त्या सर्व सैनिकांच्या आणि त्यांच्या कुटुंबियांच्या पाठीशी आम्ही खंबीर पाने उभे राहू ..
आमच्या सुरक्षे साठी असलेले नियम. कायदे आम्ही नेहमी पाळणार.. त्यांचा आदर करणार.
आणि आम्ही सर्व जन आमची करडी नजर ठेवून या राष्ट्राची सुरक्षा करणार ...

चला सामील होऊया या लढाई मध्ये आणि करुया आपल्या दुश्मनाचा नायनाट....

या आतंकवादाच्या लढाई मध्ये शहीद झालेल्या त्या तमाम वीरांना माझे कोटी कोटी प्रणाम .. आणि श्रद्धांजली.

जय हिंद .. जय जवान .. जय किसान .....

अमोल सुरोशे

"शिवप्रताप दिन".

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Tue, 24 Nov 2009 08:56:00 +0000

जय महाराष्ट्र !! असे म्हणतात की "इतिहास घडवनारी माणसे इतिहास विसरू शकत नाहीत आणि इतिहास विसरणारी माणसे कधीच इतिहास घडवू शकत नाहीत !!" जगाच्या पाठीवर कुठेही जा ,ज्यानी कुणाच ना कुणाचा आभिमान बाळगला आणि प्रेरणा घेतली तीच माणसे पुढे यशस्वी झाली. आमच्या कडे शिवाजी महाराजा सारखा इतका मोठा दिव्य स्त्रोत आसताना देखिल आम्ही आपयाशी ठरत आहोत ,तीच तीच संकटे येऊन सुद्धा का आम्ही त्याच्यावर मात करू शक्त नाहीत ? कारण आम्ही ईतिहसातून काही शिकत तर नाहीत उलट आमचा इतिहास आम्हीच विसरत चाललोय. थेट प्रश्न विचारतो येत्या २४ नोव्हेंबर 2009 ला काय आहे ? तुम्हा किती लोकाना ठावुक आहे ? आरे आम्हालाच माहीत नाही तर मग आम्ही पुढच्या पिढीला काय सांगणार ? आज महाराष्ट्रावर , देशावर पुन्हा पुन्हा आतेरेकी हल्ले होत आहेत...तरीही आम्ही मात्र ग्लानी आल्या सारखे शांत पडून आहोत निंचित निपचित. माझे घर , माझी गाडी आणि माझ्या बायकोची गोल गोल साडी यातच आम्ही मग्न. कुणाला काही देणे घेणे नाही. ३५० वर्षा पूर्वी 'अफझल खान' नावाचा एक आतेरेकी आला होता ( त्याची जात धर्म बाबत मी बोलत नाही. तो या मातीचा वैरी म्हणून आम्ह्चा वैरी) तेव्हाच सगळ संपले आसते. पण शिवरायानी ज्या हिमतीने त्याचा सामना केला त्यामुळे कुठे ते हिंदवी स्वराज्य टिकले. आम्हाला ही तसाच लढा द्यावा लागणार आहे. पण त्यासाठी आधी इतिहास आठवा आणि त्यातून काही शिका..."इतिहासाचे खच खळगे चाचपुनच आम्ही भविष्याची यशश्वी वाटचाल करू शकतो !!"

येत्या २४ नोव्हेंबर 2009 ला त्या प्रताप गडाच्या "अफझल खान" वध घटनेला ३५० वर्षे पूर्ण होत आहेत....म्हणजे ३५० वा
"शिवप्रताप दिन". पण आमुक आमुक लोकांच्या भावना दुखातिल म्हणत आमचे सरकार त्याची आठवण देखिल काढनार नाही. पण तुम्ही आम्ही सर्व सामान्य माणसाने ते विसरून चालणार नाही.आपल्याला 'धर्मआंधपणा' आणि 'स्वाभीमान' यातला फरक समजून घेता आला पाहिजे. अन्यथा ते रक्त सांडलेले, जिव गमावलेले आपले पूर्वज आम्हाला कधी माफ़ करणार नाहित...!!

आता मी काही तुम्हाला "याचा द्वेष , त्याचा द्वेष करा हे म्हणत नाही.चिथावान्या द्या म्हणत नाही" उगी टी.व्ही. चैनल वाल्या सारखे कहिचे काही अर्थ काढू नका. पण निदान क्षण भर शिवराय आणि त्यांच्या त्या विरांच्या पराक्रमाची आठवण तरी करा. तेवढा तरी त्यांचा हक्क आहे ना तुमच्यावर ? जय शिवराय !!!

- श्याम वाढेकर

(खास आपना सर्वांसाठी आपल्या या ब्लॉग वर प्रकाशित करीत आहोत, आता तुम्हीच विचार करा ॥ आणि क्षणभर स्मरण करा त्या युग्पुरुशाला ॥ माझ्या त्या शिवबाला ..... अमोल आणि प्रकाश )

"शिवप्रताप दिनाच्या" हार्दिक शुभेच्छा

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Mon, 23 Nov 2009 17:28:00 +0000

२४ नोव्हेंबर "शिवप्रताप दिन ", याच दिवशी या स्वराज्यावर आलेल्या संकटाला यमसदनी धाडण्याचे काम प्रतापगडावर छत्रपती शिवाजी महाराजांनी केले होते.

आदिलशाही दरबारात शिवरायांचा कायमचा बिमोड करण्याचा विडा उचलून एक अफाट ताकदीचा सरदार अफजल खान स्वराज्यावर चालून आला. तमाम मराठी मुलुख त्याच्या अत्याचाराखाली होरपळून निघाला होता. त्या वेळी लढाई होती अन्यायाच्या विरोधात, ती नव्हती कुठल्याही धर्माच्या विरोधात.

स्वराज्यावर, आपल्या मायभूमीवर चालून आलेल्या या संकटास कसे सामोरे जावे याचे जिवंत आणि जातिवंत उदाहरण म्हणजे शिवाजी महाराजांनी केलेला अफजल खानाचा केलेला वध.

आज जेव्हा आपली भारत भूमी सर्वत्र संकटांनी ग्रासली असतांना, सर्वत्र अतिरेक्यांनी आणि नक्षलवाद्यांनी धुमाकूळ घातलेला असताना आम्हाला आपला स्वार्थ विसरून आपलाच इतिहास पुन्हा एकदा आठवावा लागेल.

दोन दिवसांनी आम्ही पुन्हा एकदा गेल्या वर्षीच्या अतिरेकी हल्ल्याच्या आठवणी मध्ये रंगून जाणार, पण त्या आधी आपण त्या आमच्या आराध्य छत्रपतींना क्षणभर स्मरण करूया. आठवण करूया त्यांनी केलेल्या त्या पराक्रमाची, युक्ती आणि शक्तीने आलेले संकट दूर केल्याची. या भूमी वर चालून आलेल्या दुश्मनाचा कोथळा बाहेर काढल्या शिवाय पर्याय नाही कारण आपण हे केले नाही तर आपला केवळ विश्वास घातच होत राहणार.

आतंकवादाला आणि राष्ट्रादोहाला फ़क़्त एकाच प्रकारे उत्तर दिले जाऊ शकते.

आज त्याच अफजल खानाच्या उदात्तीकरणाचे प्रयत्न काही धर्मांध शक्तींद्वारे होत आहे, त्या जुलमी खानाचा धर्म आज काही लोकांना सांगितला जात आहे. या सर्व प्रकारावर राजकीय पोळी भाजण्याचे काम चालू आहे. पण सर्वांनी एक गोष्ट लक्षात घ्यावी हा राक्षसी प्रवृत्तीचा अफजल खान म्हणजे कोण्या एका धर्माचा नव्हता, न हि तो इस्लाम चा कोणी सुफी संत होता .. तो होता एक अन्याय करणारा .. आपल्या मायभूमीवर अत्याचार करणारा, आणि त्याचा सर्वनाश हा आतलाच होता. हि ऐतिहासिक घटना कुठल्याही एका धर्मासाठी अभिमानाची न राहता ती आपण सर्वांसाठी आणि आपल्या सारख्या राष्ट्रावर प्रेम करणाऱ्या सर्व जाती धर्माच्या लोकांसाठी खरोखरच अभिमानाची गोष्ट असली पाहिजे.

याच खानाला आजच्या दिवशी सुमारे ३५० वर्षापूर्वी यमसदनी पाठवण्यात आले होते, स्मरण करूया त्या पराक्रमाची .. त्या प्रखर राष्ट्रनिष्ठेची.

आमचा इतिहास हाच आमचा आत्मा आहे त्याचे विस्मरण होता कामा नये. २६-११ च्या निमित्याने या पराक्रमची नुसती आठवण करून चालणार नाही तर या मातीवर चालून येणार्यांना इथेच गाडले पाहिजे हे हि आपण शिकले पाहिजे. आणि मला आत्मविश्वास आहे शिवचरित्र मधून आम्ही नक्कीच या गोष्टी शिकू, येणाऱ्या प्रत्येक संकटाला ध्येर्याने आणि सर्वशक्तीने सामोरे जाऊ.

आपण सर्वांना "शिवप्रताप दिनाच्या" हार्दिक शुभेच्छा.

जय भवानी जय शिवाजी जय जिजाऊ

अमोल सुरोशे आणि प्रकाश पिंपळे

‘स्टार माझा’ च्या सर्व स्पर्धकांचे हार्दिक अभीनंदन

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 20 Nov 2009 06:35:00 +0000

स्टार माझा च्या "ब्लॉग माझा" या स्पर्धेच्या विजेत्यांची घोषणा आज झाली.
सर्व प्रथम विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन, सर्व विजेते तथा सर्व स्पर्धकांचे देखील मी इथे आभार मानतो.

मराठी भाषा आणि मराठीचे संवर्धन या विषयावर बोलतांना मला आज खरच खूप आनंद होत आहे कारण या भाषेची गोडीच एवढी आहे कि या स्पर्धेच्या माध्यमातून कित्येक मराठी प्रेमी लोकांनी या इंटरनेट विश्व मध्ये आपल्या मराठीचा पताका अगदी मानाने फडकवला.

आम्ही नेहमी एक गोष्ट सांगत असतो कि, मागील पिढी हि वर्तमान पत्रे वाचून घडली, समाजामध्ये झालेल्या क्रांती मध्ये वृत्तपत्रे, मासिक यांचा मोठा सहभाग होता, त्याच प्रमाणे येणारी पिढी हि ब्लॉग वाचून घडणार आणि येणाऱ्या काळामध्ये एक नवीन क्रांती घडवण्याचे सामर्थ्य या ब्लॉग प्रकार मध्ये आहे. या स्पर्धेच्या निमित्त्याने खूप काही शिकायला भेटले, लिहिण्यासाठी प्रोत्साहन मिळाले. आणि आपले विचार कसे हजारो लोकां पर्यंत पोचवता येतात हे हि कळले. त्या बद्दल स्टार माझा चे धन्यवाद. अश्या प्रकारच्या स्पर्धा नक्कीच मराठी भाषेच्या संवर्धनासाठी महत्वपूर्ण ठरतील.

पुन्हा एकदा सर्व स्पर्धकांचे आणि विजेत्यांचे हार्दिक अभिनंदन ... आणि घोषित निकाल इथे आपणा सर्वांसाठी टाकत आहे.

प्रथम तिन विजेते -
Aniket Samudra http://manatale.wordpress.com
Neeraja Patwardhan http://aatalyaasahitmaanoos.blogspot.com/
Dipak Shinde http://bhunga.blogspot.com

उल्लेखनीय -
Hariprasad Bhalerao www.chhota-don.blogspot.com
Devdatta Ganar http://maajhianudini.blogspot.com/
Medha Sakpal www.medhasakpal.wordpress.com
Salil Chaudhary www.netbhet.com
Pramod Dev http://purvaanubhava.blogspot.com/
Raj Kumar Jain http://rajkiranjain.blogspot.com
Minanath Dhaske http://minanath.blogspot.com
Vijaysinh Holam http://policenama.blogspot.com
deepak kulkarni http://aschkaahitri.blogspot.com/
Anand Ghare http://anandghan.blogspot.com

सर्वांचे हार्दिक अभीनंदन

अमोल सुरोशे आणि प्रकाश पिंपळे पाटील

महाराष्ट्रातील राजकीय चक्रीवादळ .. फयान

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Fri, 13 Nov 2009 12:53:00 +0000

विधानसभेच्या निवडणुका संपल्या ... मराठी मतदारांनी पुन्हा एकदा काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीला पुन्हा एकदा सरकारमध्ये बसवले, कुठलाही जोश - जल्लोष बाजूला ठेवून हे सरकार कसे बसे स्थापन झाले, मंत्रिमंडळ स्थापनेला लागलेला अक्षम्य वेळ आणि "खाते" वाटपासाठीचा घोळ .हे सर्व संपून . सरते शेवटी .. महाराष्ट्राची विधानसभा स्थापन झाली ...

पण यंदाच्या निवडनुकीमधून एक कीड या महाराष्ट्राच्या विधानसभेला लागली .. हि कीड होती मराठी द्वेषाची .. समाजामध्ये दुही माजवणारी एक विषवल्ली ... पहिलीच गरळ ओकण्यात आली ती मराठी मधून शपथ न घेण्याची .. बर मान्य तुम्हाला मराठी येत नाही पण मी फ़क़्त हिंदीतूनच शपथ घेणार हा अट्टाहास कशासाठी ... ते ही सर्व प्रसार माध्यमांच्या समोर.

महाराष्ट्राच्या सुवर्णी महोत्सवी वर्ष मध्ये सर्व निवडून आलेल्या आमदारांनी जर मराठी मध्ये शपथ घेतली तर खरच हि सन्मानाची गोष्ट राहिली असती ,, पण हा बेताल वक्तव्य करणारा .. महाराष्ट्राच्या सन्मानासाठी थोडेच या राजकारणामध्ये आला आहे..

हा केवळ महाराष्ट्र द्वेषापोटी हिंदी मधून शपथ घेण्याचा केलेला हट्ट होता ... खर तर महाराष्ट्रामध्ये मराठी साठी आग्रह धरावा लागतो हीच केवढी मोठी शोकांतिका .. वेळोवेळी संविधानाचा संदर्भ देऊन आम्हाला राष्ट्र निष्टा शिकवली जाते ते हि यांच्या सारख्या अतिरेक्यांशी सबंध असणाऱ्या राष्ट्रद्रोही माणसांकडून ...केवळ धर्माचा राजकारण करणारे , हे धार्मिक कट्टरतावादी म्हणजे राजकीय आतीरेकीच ... मग काय बिघडले या वृत्तीच्या कानाखाली मराठी आवाज काढला तर ..

आरे आमचा इतिहासच सांगतो कि आशाच धर्मवेड्या औरंगजेब..अफजल ..शायीस्तेखान ह्यांना ह्याच मराठी माती मध्ये पाणी पाजले गेले .. मग त्यांच्या ह्या औलादीला जर मराठी हिसका दाखवला तर बिघडले कुठे.

मराठी माणसाचा आपमान करणाऱ्या किंवा मराठीचा द्वेष करणाऱ्या या वृत्तीच्या विरोधात काढलेला हा आवाज सबंध महाराष्ट्र नव्हे तर पूर्ण हिंदुस्थानमध्ये गेला असेल यात कसलीही शंका नाही.

मला मान्य आहे विधानसभेचे पावित्र्य .. पण खर सांगा खरच तिथे गेलेले सगळे काय पवित्र आहेत का .. मग जर अशी घाण साफ करायची असल्यास आपले हि थोडेसे हात खराब होणारच ना .. मग तेच झाला .. झाली आमची हि थोडी चूक .... झाले आमचे पण हात खराब .. पण हि महाराष्ट्राला लागलेली घाण बाजूला तर सारली गेली .

कालपर्यंत उर्दूला राजभाषेचा दर्जा द्या म्हणणारे आणि अचानक हिंदी प्रेम उफाळून आलेले आज मराठी शिकण्याची तयारी दाखवत आहेत .. मराठी भाषा म्हणजे माझ्या आई प्रमाणे हे बोलत आहेत .. मराठीच्या शिकवण्या लावल्या जात आहेत .. हे सर्व जर एकदा कानाखाली आवाज काढून त्यांना उमजत असेल तर काय हरकत आहे.

खर तर महाराष्ट्रामध्ये हि परिस्थती उद्भवणे हेच आमचे दुर्दैव म्हणावा लागेल, पण आता तरी सर्वांनी लोकेच्छा समजून घेऊन आता तरी मराठी चे संवर्धन केले पाहिजे .. पक्ष कोणताही असो हे सार्यांचेच कर्तव्य आहे .. ते सर्वांनी पार पाडलेच पाहिजे .. मग कोणी हि आमच्या भावनेचा असा अनादर करू शकणार नाही.

चार ओळी मराठी मध्ये बोलण्याची ज्यांची मानसिक तयारी नाही असल्या प्रवृत्तीला वेळीच ठेचले नाही तर हि कीड संपूर्ण महाराष्ट्र समाज पोखरून काढल्याशिवाय राहणार नाही, म्हणून हा कानाखाली काढलेला आवाज कुठल्याही प्रकारे दबू ना देता संपूर्ण महाराष्ट्रभर पोचवला पाहिजे.. मराठी चा द्वेष करणार्यांनो सावधान .. एकदा का हा मराठी माणूस पेटला ना .. ह्याला विझवता विझवता सर्व काही जळून खाक होईल ... ते होऊ देऊ नका ,, या मराठी संस्कृतीने सर्वांनाच खूप प्रेमाने स्वीकारले आहे, मग तुम्ही हि या मराठी संस्कृतीचा स्वीकार हा केलाच पाहिजे ,, त्या शिवाय तरणोपाय नाही ...

शेवटी त्या दोन ओळी आठवतात ..

असंख्य पाहुणे पोसते मराठी .. शेवटी मद्यांध तख्त फोडते मराठी

जय महाराष्ट्र ........ जय भारत

एक मराठी माणूस ..

सुप्रिया ताई एका इंग्रजी माध्यमाला बोलताना:

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Thu, 12 Nov 2009 15:44:00 +0000

कदाचित महाराष्ट्राला येणाऱ्या काळात तारणारी काही लोक राजकारणात आलीत हेच त्यांच्या बोलण्यावरून सिद्ध होतेय, तरी काळच सांगेल काय ते.....!

सगळ्यांनी मराठीतच शपथ घ्यायला हवी.....! काय गैर आहे यात......?

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Tue, 03 Nov 2009 15:06:00 +0000

महाराष्ट्रात मराठी नाही तर मग काय हिब्रीव मध्ये शपथ घेशील काय रे धस्कटा.....? आणि भारतात हिंदीत नाही तर मग काय जापनीज मध्ये शपथ घेशील?
हिंदीला मुळीच विरोध नाही ती तर अवघ्या देशाची भाषा; पण महाराष्ट्राला ही स्वतःची अशी एक भाषा आहे म्हटल, तिला 'मराठी' म्हणतात! आणि महाराष्ट्रात जास्तीत जास्त लोक हीच भाषा समजतात. सगळ्यानाच हिंदी येते असे नाही. कारण हिंदी येण्यासाठी शाळेत तर जावे लागते ना? सगळेच शाळेत गेल असते तर आमचा साक्षरता दर [लिटरसी दर] नसता का चांगला?
अरे महाराष्ट्रातील मुंबईच्या जनतेचे नेतृत्व तू करणार आणि मराठीत नाही बोलणार व्हयं रे? [हिंदीत बोल की नको बोलू, अरे पण मराठीत नाही बोलणार हा कसला हट्ट, थोबाड फोडलं असत जर मला ते जमल असत तर!]. का तू मुंबईला महाराष्ट्राची म्हणताच नाहीस? आता थांब, बघ तू आणि तुझ्या सारख्यांचे काय हाल होतात येणाऱ्या कोणत्या ही निवडणुकात ते! राष्ट्रीय पक्ष असो की मग प्रादेशिक, कुणीही मुंबईला आणि महाराष्ट्राला गृहीत धरलेलं सामान्य महाराष्ट्रीयन [मग तो आडनावाने बाहेरचा असो किंवा मग त्याच मूळ भारतातलं कुठलं ही असो, तो महाराष्ट्राच्या अस्मितेचा आदर करतो आणि तिला आत्मसात करण्याचा थोडा तरी प्रयत्न करतो आणि कोणत्याही प्रकारच या राज्यच अहित चिंतत नाही तो आमच्यासाठी महाराष्ट्रीयनच] माणसाला चालणार नाही! अरे कसला माज रे ? गोर गरिबांची पैसे वाटून मत मिळवता येतात, हाच तुझा आणि तुझ्यासारख्या [इतर मराठी आणि अमराठी भाषिक] नेत्यांचा समज, दुर्दैवाने बराच खरा! पण बदल होतोय, तो तुला ही आणि सगळ्यांनाच दिसतोय.
   तसं तर तमाम मराठी माणसाला माझ एक म्हणन आहे, आता या देशात एक नियमच काढूत ज्या क्षेत्रातून/प्रदेशातून उम्मेद्वारी घेताय तिथली भाषा तुम्हाला अवगत असलीच पाहिजे! का नको? कारण अखेर त्याच लोकांच नेतृत्व करायचं ना त्यांना, आणि त्यांची भाषाच येत नसेल तर काय डोमल प्रश्न सोडवणार? [आता कमीत कमी हे तर म्हणणार नाहीत ना की लोक प्रतिनिधी जनतेचे प्रश्न सोडवण्यासाठी थोडेच असतात?] हा मुद्दा उचालावाच लागेल! ज्या लोकांचे तुम्ही नेतृत्व करता त्यांची भाषा यालाच हवी, म्हणजे तमिळनाडूत तमिळ, हरयाणा मध्ये हरयानवी, महाराष्ट्रात मराठी आणि याच प्रकारे प्रत्येक राज्यात, छोट्या छोट्या प्रदेशात त्यांची त्याची भाषा यालाच हवी. मग कशा जातील भाषा लोपाला! इकडं भाषेचे बारा तुम्हीच वाजवायचे आणि मग 'ही आणि ती भाषा संवर्धन समिती' काढून पैसा उकळायचा! काही मूर्ख म्हणत असतील अनेक भाषा केल्यातर प्रादेशिकता वाढेल, कशाला रे मग भाषावार प्रांत रचना केली? आणि मग हिंदी तरी का? आपण बोलुत की सगळेच इंग्रजी; लागेल थोडा वेळ पण होईल ना मग सारा 'भारत' - 'इंडिया'.
अरे अस्मितेचा प्रश्न मूळ असतो मग ती मराठी माणसाची असो की मग अमराठी माणसाची असो. एक लक्षात ठेव, विरोध कुणालाच नाही पण 'माझ्या' कशाला ही धक्का लावणार अशील आणि तो ही विरोधी भावनेने, तेंव्हा मग तू आणि मी!
अवघ्या भारताला परत एकदा विनंती करून सांगतो अरे कुणालाच विरोध नाही, पण माझं घर मला राहू द्या; नसता मग 'पाहुणे लाख पोसतो मराठी.....' आहेच की! एक सांगू मी ही एक भारतीय आहे, मला ही हिंदी भाषेचा तुझ्या पेक्षा जरा जास्त अभिमान आहे, कदाचित तुझ्यापेक्षा चंगली हिंदीही मला येते, तू तरी 'हिंदीचे डायलेक्ट' बोलतोस मी तर 'हिंदीच' बोलतो. आता तुला हिंदीचा इतका पुळका का तर योगा योगन तुझी भाषा हिंदी!
बघ महाराष्ट्र कळतोय का तुला , नसेल कळत तर घे गाठूड आणि जय महाराष्ट्र!

त्याच्या आधी मराठी माणसा तुला जगावं लागेल, आपलाच मुख्यमंत्री त्यांना मंत्री पद देतोच का? राज्यकर्ते बघा काही बोलता येते का तुम्हाला; की त्यासाठीही पक्ष श्रेष्ठींच्या आदेशाची वाट बघताय? नका हो असं करू, नका आपली अस्मिता कुणाच्या पायावर टाकू, स्वाभिमानाचा बाळकडू पिलेला महाराष्ट्र, गटारातील घाण पिल्या सारख का वागतोय? आपण आता तरी जाग व्हायला पाहिजे, 'बघा काय करायचं' कुणाला काही सुचतंय का ते.....?

जय हिंद!                                                                   जय महाराष्ट्र!

-एका मराठी माणसाकडून मराठीतून शपथ घेण्यास विरोधकरनारासाठी

टीप: सदर लेखक कुण्याही राजकीय संघटनेचा समर्थक वा सदस्य नाही. कुणाबद्दल काही अपशब्द निघालेच असतील तर तो भावनिक आवेश समजावा. लेखक एक अभिमानी भारतीय आणि महाराष्ट्रीयन आहे.

'मुख्यमंत्री' आणि 'उप मुख्यमंत्री' यांचे 'मुख्यमंत्री कार्यकर्ता' तर्फे हार्दिक अभिनंदन

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Mon, 26 Oct 2009 13:44:00 +0000

मुख्यमंत्री अशोक चव्हाण आणि उप मुख्यमंत्री छगन भुजबळ यांचे मुख्यमंत्री कार्यकर्ता तर्फे हार्दिक अभिनंदन!

मराठवाड्याचे भूमिपुत्र, आदरणीय शंकरराव चव्हाणांचे पुत्र आणि महाराष्ट्राचे नवे मुख्यमंत्री अशोक चव्हाण आणि महाराष्ट्राच्या समाजकारणात आणि राजकारणात बहुजन विकासाचा ध्यास असलेले आणि आपले नवे उप मुख्यमंत्री छगन भुजबळ, यांना त्यांच्या पुढील वाटचाली साठी हार्दिक शुभेच्छा! तसेच या दोघांकडून ही महाराष्ट्राच्या प्रगतीचा आलेख उंच जाईल ही अपेक्षा. आर्थिक, सामाजिक, सांस्कृतिक आणि विकासाशी निगडीत असलेल्या प्रत्येक क्षेत्रात महराष्ट्र आघाडीवर ठेवण्यासाठी अखिल महाराष्ट्र तुमच्या पाठीशी आहे.

जय महाराष्ट्र.

प्रकाश पिंपळे आणि अमोल सुरोशे

www.jijau.com

आम्हाला हा महाराष्ट्र अपेक्षित आहे; वाचा महाराष्ट्र

सर्व निवडून 'दिल्या' गेलेल्या आमदारांचे हार्दिक अभिनंदन!

noreply@blogger.com (प्रकाश बा. पिंपळे) — Thu, 22 Oct 2009 14:50:00 +0000

महाराष्ट्र विधानसभेचे निकाल पाहता हे आता नक्की झाले आहे की कॉंग्रेस आणि राष्ट्रवादी कॉंग्रेस हेच पुन्हा सत्तेवर येणार आहेत. शिव सेनेची झालेली पीछेहाट एक राजकीय विशेष आहे आणि मनसे व भाजप ने केलेली कामगिरी या गोष्टी वाखाणन्या जोग्या आहेत. असो; एकंदर पुन्हा कॉंग्रेस आणि राष्ट्रवादीलाच सत्तेत ठेवण्याचे जनतेने ठरवले आणि इतरांना आपली इमेज पुन्हा बनवण्यासाठी, आत्मपरीक्षण करण्यासाठी आणि विरोधक म्हणूनही व्यवस्थीत धोरणे राबवून घेता येतात हे दाखवण्यासाठी काही वर्ष वेळ दिला आहे. जे हरले त्यांनी कुठे न कुठे चूक केली; तुम्ही नापास झालात म्हणजे चूक उत्तर लिहिलं [जास्ती वेळेस] हे जितका पक्क असतं तितकच हेही आहे.

या निवडणुकीत काही जणांची स्तुती करावी अस ही वाटत आणि काही जणांच्या राजकीय धोरणांवर टीका करावी अस ही वाटत [तितके आम्ही मोठे नाहीत, पण आता नाही करणार तर कधी?]. शरद पवारांनी आपल्या राजकारणातील कौशल्याची चांगलीच चुणूक दाखवली [हे वाक्य बोलण्या इतपत आम्ही मोठे नाहीत, पण लेखाची मागणी म्हणून!]. येत्या निवडणुकीत एन.सी.पी ४ थ्या नंबर ला राहील असा गाजावाजा करणारांना हे छान उत्तर आहे! शरदा पवारांनी या वयात एका तरुणाला लाजवेल इतके काम केले. उमेदवारी देण्यापासून ते अगदी सभा घेणे आणि इतर राजकीय आराखडे बनवण्यात व्यक्तिगत लक्ष घातले. महाराष्ट्राला आणि सगळ्याच पक्षांना अशा धोरणी, समजूतदार, प्रगल्भ आणि अतिशय उत्साह असणाऱ्या कार्यकर्त्यांची/नेत्यांची गरज आहे. त्यांना उदंड आयुष्य लाभो आणि महाराष्ट्राला त्याचं प्रगतीसाठीच मार्गदर्शन लाभत राहो हीच ईश्वर चरणी प्रार्थना.

राज ठाकरेंनी ही छान कामगिरी केली. युवक आणि स्त्रीवर्ग यांच्या सदिच्छा मनसेच्या कमी आल्या आणि मुख्य म्हणजे राज ठाकरेंचे यासाठी अभिनंदन करावे की या दोन्ही वर्गांना त्यांनी या लोकशाही प्रक्रियेत सामावून घेतले. त्यांचे १३ 'शिलेदार' सरकारवर, त्यांच्या धोरणांवर अंकुश ठेवतील आणि महराष्ट्राच्या प्रगतीला एक वळण देतील हीच अपेक्षा. मनसे ला आमच्या हार्दिक शुभेच्छा.

खूप सारे, या ना त्या कारणाने झालेले बंडखोर निवडून आले, त्यांना ही वाखाणावे अशीच त्यांची कामगिरी; त्यांचे अभिनंदन! पण या वरून हे मात्र लक्षात येईल की पक्ष आणि त्याची आयाडोलोजी याच्याशी जनतेला विशेष देणे घेणे नाही. माझा प्रश्न सुटतो का?, तो सोडण्याची कुणात ताकद आहे का? या प्रश्नांची उत्तर ज्याच्यात मिळतील मग त्यालाच माझा पाठींबा. ही गोष्ट नवीन कार्यकर्त्यांनी लक्षात ठेवावी. इथून पुढे पक्ष श्रेष्ठी आणि वरिष्ठ यांना खुश ठेवण्याचा प्रयत्न करण्यापेक्षा कार्कर्ते जोडा, जनतेची कामे करा, पक्षाकडून उभे रहा की अपक्ष, सत्ता तुमचीच असेल; आणि हे सूत्र या वेळेस काही बंडखोरांच्या विजयाने/शक्ती प्रदर्शनाने निश्चित झाले आहे.

भाजप ने छान कामगिरी केली आणि शिवसेनेच्या जीवावर भाजप महाराष्ट्रात चालते हा धब्बा तरी दूर केला. सेनेपेक्षा जास्त [की सेनेने अपेक्षे पेक्षा कमी] जागा मिळवून आपल महाराष्ट्रातील अस्तित्व सिद्ध केल आहे. उद्धव ठाकरेंनी ग्रामीण महाराष्ट्रात जाऊन चंगली आंदोलन केली, त्याची फळ अहि दिसतीलच; पण या पराभवने त्यांनी खचून जाऊ नये [खाचाल तर सगळी आंदोलन सत्तेसाठी होती हा धब्बा लागेल आणि धब्बे पुसायला फार वेळ लागतो]. महाराष्ट्र, प्रश्न 'या ना त्या मार्गाने' [सत्तेतून किंवा बाहेरून] सोडवानारांच्या सदैव पाठीशी राहील, पण जनतेचा विश्वास कमवायला वेळ लागतो. तितकासा वेळ अजून उद्धव ठाकरेंच्या नेतृत्वातील सेनेला झालेला नाही, किंवा या आंदोलनांना तितका वेळ झालेला नाही आणि व्याप्ती ही आलेली नाही. अजून खूप काम करायचे आहे. शिवसेनेच्या वाटचालीला आमच्या शुभेच्छा आणि महाराष्ट्रात भाजप सोबत शिवसेना एक खंबीर विरोधी पक्ष, प्रगतीशील धोरणांना पाठींबा देणारा आणि जाचक धोरणांना त्याचा प्रखरतेने विरोध करणारा विरोधी पक्ष म्हणून काम करेल ही अपेक्षा.

स्वाभिमानी शेतकरी संघटना आणि इतर काही [सर्व नाही!] मित्र पक्ष/संघटना यांची ही कामगिरी त्यांची व्याप्ती बघता अभिनंदनाची पात्र ठरतात. त्यांचे अभिनंदन.

आता येणाऱ्या सरकारने आणि विरोधी पक्षाने आपले कर्तव्य चोख पणे पार पडावे हीच अपेक्षा ठेवून महाराष्ट्राच्या वाटचालीला शुभेच्छा!

जय महाराष्ट्र!

[आता आपण हे नक्की वाचावे पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त...ही तर कुठे सुरवात ]

- प्रकाश पिंपळे आणि अमोल सुरोशे

[ टीप: शीर्षकातील 'दिल्या' हा शब्द आवर्जून वापरलेला आहे. लोक निवडून येत नसतात ते दिले जातात, लोक पडत नाहीत ते पाडले जातात आणि ते ही फक्त जनतेकडूनच, त्या मुळे ही कमावलेली जहागिरी नाही तर दिले गेलेले काम आहे]

पिक्चर अभी बाकी है मेरे दोस्त .... हि तर कुठे सुरुवात !

noreply@blogger.com (अमोल सुरोशे (नांदापूरकर)) — Wed, 14 Oct 2009 10:43:00 +0000

"शाळा सुटली पाटी फुटली" या उक्ती प्रमाणे गेले दोन एक महिने चालू असलेला निवडणुकांची धामधूम अखेर मतदान नंतर संपली. काही काळापर्यंत का होईना सर्वत्र एक शांतता असल्या सारखे सर्वांनाच वाटले.

या निवडणुकीच्या धुळवडी मध्ये मग करोडो रुपयांची झालेली उधळण, दारू च्या वाहणाऱ्या गंगा,पार्ट्या आणि आरोप प्रत्यारोपांच्या फैरी .. याला काही काळापुरता का होईना एक अर्धविराम मिळाला.

कोणाला दिवसाढवळ्या सत्तेची स्वप्न पडत असतील तर आमचे काही नेते सत्ता जाण्याच्या भीतीने झोपेतून सुद्धा दचकून जागे होत असतील, पण ह्यांच्या नशिबी काय लिहिले आहे हे तर आमच्या एका दिवसाच्या राजाने म्हणजेच आमच्या मतदाराने ते वोटिंग मशीन मध्ये बंद करून ठेवले आहे. काही काळ का होईना आमचे हे नेते लोक सुखाने झोपू तरी नाही शकणार .. मग भले हि बाकी ५ वर्षे त्यांनी आमची झोप उडवलेली असो.

येणाऱ्या २२ तारखेला काय ते निश्चित कळेल, सत्तेची गणिते मांडली जातील, खुर्चीचा खेळ सुरु होईल. एरव्ही आमच्या शेतमालाला कधीच भाव नाही राहणार पण येणाऱ्या काळात बर्याच जणांचा भाव हा वधारलेला असेल. या निवडणुकीत झालेली बंडखोरी, युती आणि आघाडी मधील मतभेद , व्यायाक्तिक स्वरुपाची टीका टिपणी या मुळे निवडणुकीच्या आधीच येणाऱ्या मुख्य फिल्म चे ट्रेलर आपल्याला बघायला भेटले होते. असो जे झाले ते झाले.. आणि जे होणार आहे ते हि आता २२ तारखेलाच समजेल.

सध्या कोणी कौल दाखवतोय तर कोणी पोल दाखवतोय .. पण आपल्याला काय त्याचे, आम्ही मतदान केले .. म्हणजे आम्ही स्वतंत्र भारतचे जबाबदार नागरिक हि पदवी तर आम्हाला १३ तारखेलाच मिळाली. या पुढे सत्ता स्थापणारे सत्ता स्थापन करतील , विकले जाणारे विकले जातील, घोडे बाजार तेजीत चालेल, आणि पुन्हा मग तारेवरची कसरत करून कसे तरी कोणाचे सरकार स्थापन होईल. पण पुढे काय .. ये रे माझ्या मागल्या म्हणून आम्ही काय पुन्हा ५-५ वर्षांनी तेच करणार का.. भारत जगातील सर्वात मोठा लोकशाही असलेला देश आहे, पण आमच्या देशामध्ये लोकशाही चा अर्थ म्हणजे केवळ निवडणुका म्हणून घेतला जातो. एकदा का निवडणुका झाल्या कि मग निवडून देणारे आणि निवडून येणारे दोघे हि दीर्घ झोपेत .. मग पुन्हा आम्ही ५ वर्षांनी एकदा जागे होतो .. व्यवस्थेला शिव्या घालतो .. आणि फार मोठ्या आविर्भावाने मतदान करून काही उपकार केल्या सारखे वागतो.. एवढ्या मोठ्या लोकशाही च्या देशामध्ये आम्हाला लोकशाही कधी कोणी शिकवलीच नाही .. लोक शाही म्हणजे निवडणुका.. मतदान एवढा सरळ अर्थ आम्ही घेऊन बसलो आणि तिथेच गेली ६० वर्षे आम्ही फसलो.

या देशाच्या निर्मिती मध्ये प्रत्येक भारतीयांचा सहभाग होता, त्याचेच ऋण म्हणून आमच्या त्या काळाच्या नेत्यांनी या देशामध्ये लोकशाही प्रस्थापित करून प्रत्येक भारतीयाला या शासन व्यवस्थे मध्ये, सामाजिक व्यवस्थेमध्ये समाविष्ट करून घेतले, खरोखरच त्यांचे अनेक उपकार आहेत आमच्या वर, पण एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते .. आम्हाला या लोकशाही चा सर्वात मोठा आधारस्तंभ बनवले खरे पण एवढा मोठा आधार आम्ही आमच्या खांद्यावर पेलायचा कसा हे मात्र आमच्या नंतरच्या नेत्यांनी आम्हाला जाणीवपूर्वक कळू दिले नाही.. आता हि तेच चालले आहे.

आमच्या देशामध्ये लोकशाही रुजली असे म्हणतात पण मला तरी तसे जाणवले नाही .. ६० वर्षे झाली आता नवीन पिढी येत आहे, या पिढीकडे समज आहे, काही करण्याची जिद्द आहे, सन २०२० पर्यंत आमचा देश जगातील सर्वात जास्त तरुण असलेला देश असणार आहे, म्हणजेच आमचा देश तरुण देश म्हणून ओळखला जाईल, मग आता आमचे हे कर्तव्य बनते कि या सर्वात मोठ्या लोकशाहीच्या देशात आमचा येणारा तरुण त्याला हि लोकशाही संपूर्ण समजली पाहिजे.

या देशाची संपूर्ण शासन व्यवस्था हि आम्हीच निर्माण केलेली असते, ज्या व्यवस्थेला आम्ही दोष देतो त्याचे आम्ही एक अविभाज्य घटक असतो, म्हणजे सामाजिक न्याय, समता आणि बंधुता प्रस्थापित करायची असल्यास फ़क़्त मतदान करून हे कार्य होणार नाही तर लोकशाही म्हणजे रोज रोज घडणाऱ्या सर्व राजकीय तथा सामाजिक घडामोडींमध्ये आम्हा सामान्य माणसांचा सहभाग वाढवणे. आम्ही स्वतः बनवलेले कायदे आम्ही स्वतः पाळले पाहिजे त्याची योग्य अंमलबजावणी होते कि नाही ह्याची दक्षता हि आम्हालाच घ्यावी लागते, या देशाच्या व्यवस्थेमध्ये जिथे जिथे आपण बोट ठेवतो तिथे तिथे आपल्यालाच सुधार करावा लागतो अन्यथा तो करवून घ्यावा लागतो.

कदाचित हे करवून घेण्यासाठीच आम्ही मतदान करतो .. पण लोकशाहीचा व्यापक अर्थ आपण समजून घेणे खूप गरजेचे आहे, कारण या लोकशाही मध्ये अंतिमतः आपणच या सर्व गोष्टींना सर्वस्वी जबाबदार असणार आहोत.

येत्या २२ तारखेला कोणी हि निवडून येवो .. पण आपण ही सत्याची धरलेली कास.. बदलाची केलेली अपेक्षा कधी ही सोडता कामा नये. जो देश, जे राष्ट्र आम्हाला पोसते त्या राष्ट्रासाठी आम्ही आहोत तिथे, आहे त्या परिस्थती मध्ये आमची लोकशाही अजून बळकट केली पाहिजे. नेते फ़क़्त निवडणुकीच्या काळातच दिसतात म्हणणारे आम्ही .. आता आपणच हि परिस्थती बदलली पाहिजे. सरकार कोणाचे हि येवो.. तुमची-माझी आपल्या सर्वांची एकाच इच्छा आहे ती म्हणजे या महाराष्ट्राची प्रगती .. आणि ती होईल एवढी अपेक्षा न करता .. ती आपण करवून घ्यायची .. खुर्चीवर बसणारा कोणी हि असेल .. पण तो आमच्याशी बांधील आहे एवढे लक्षात ठेवायचे आणि विकास खेचून आणायचा.

जो उत्साह .. जी अपेक्षा निवडणुकीमध्ये आपण करतो तोच जोश किंबहुना त्या हि पेक्षा जास्त कर्तव्य आपले पुढील ५ वर्ष मध्ये असणार आहे,

शेवटी एकच सांगतो .. मला आणि तुम्हाला, कोणाला सत्ता द्यायची किंवा कोणाला द्यायची नाही हे महत्वाचे नाहीये, तर महत्वाचे आहे ते आपल्याशी निगडीत असलेले प्रश्न.. आणि ते सोडवण्यासाठी किंवा सोडवून घेण्यासाठी आम्ही आमच्या सरकारला प्रवृत्त करणार .. हि मनामध्ये कायम भावना.

शासन व्यवस्थे मध्ये आपला सहभाग वाढवणे, निर्णय प्रक्रिये मध्ये आपले संघटीत योगदान देणे , आणि आपल्याच साठी असलेली हि लोकशाही आपणच मजबूत करणे हि येणाऱ्या काळाची खरी गरज असणार आहे.

शेवटी .. ज्यांनी १३ तारखेला आपले मत देऊन या लढाई मध्ये आपला सहभाग नोंदवला आहे .. त्यांनी आणि इतर सर्वांनी येणाऱ्या हक्काच्या लढाई साठी तयार राहावे..

सध्या साठी जय महाराष्ट्र ....

अमोल सुरोशे